notepad of Karol Stilger » Linux

Ku pamięci: exFat – jak to się je?

Karol Stilger — Wed, 15 Apr 2009 12:00:34 +0000

Wraz z SP1 dla Windows Vista wprowadzono obsługę systemu plików exFAT. Ten
system plików ma kilka zalet powodujących, że warto się nim zainteresować:

maksymalna wielkość pliku 16EB (dla FAT32 jest to tylko 4GB)
dostęp do ACL (FAT32 i starsze nie miały możliwości kontrolowania
uprawnień do plików)
możliwość tworzenia partycji większych niż 32GB (FAT32 w implementacji
Microsoft nie wspiera formatowania partycji większych niż 32GB)
limit ilości plików w folderze 2^16 (!)
mniej podatny na fragmentację niż FAT32 (Free Space Bitmap).

exFAT stworzony jest z myślą o popularnych pamięciach przenośnych.

Aby uzyskać dostęp do systemu plików exFAT do Windows XP należy doinstalować
poprawkę

KB955704.

Obsługa systemu plików exFAT jest dostępna dla Windows XP SP 2/3 (po
zainstalowaniu w/w łatki), Windows Vista SP1/2, Windows 7, Windows Server 2008,
Windows Server 2008 R2 , Windows Embedded CE 6.0,

Dostępny jest również
patch dla Linux umozliwiający obsługę exFAT.

źródła:

własne doświadczenia

Limitations of the FAT32 File
System in Windows XP

Description of the exFAT file system driver update package

Hyper-V How To: Download Linux Integration Components (Beta)

Karol Stilger — Thu, 29 Jan 2009 06:18:00 +0000

Linux Integration Components for Microsoft Hyper-V są dostępne publicznie.

Aby pobrać pakiet należy:

1. Zalogować się do https://connect.microsoft.com używając swojego Live ID.

2. Kliknąć “CONNECTION DIRECTORY” (górna część strony).

3. Wybrać kategorię: Server, i przewinąć aż do “Linux Integration Components for Microsoft Hyper-V”

4. Kliknąć“Apply Now” by uzyskać dostęp do połączenia.

źródło: Hyper-V How To: Download Linux Integration Components (Beta) -tonyso

Jeden ze śmieszniejszych flames w polskim internecie:)

Karol Stilger — Tue, 06 Jan 2009 17:40:37 +0000

Trafiłem na artykuł na pewnym portalu poświęconym linuxowi. Artykuł opisuje problemy związane ze stosowaniem linuxa w środowisku desktopowym. Ale nie to jest powód mojego posta –świetnie czyta sie komentarze:) Polecam na poprawienie humoru.

żródła:

Artykuł na portalu jakilinux.org

Instalacja Linux Ubuntu na Hyper-V

Karol Stilger — Sat, 03 Jan 2009 06:20:32 +0000

Temat flame przypomniał mi o tym, że na jednej z wirtualnych maszyn Hyper-V działa mi Linux:) Służy tylko do jednego celu – używam na nim multikomunikatora finch z którym łacze sie po SSH.

Co prawda Ubuntu nie jest oficjalnie wspierane ale jest mozliwe jego używanie na Hyper-V.

Oto opis instalacji Ubuntu 8.10 na Hyper-V:

1. Utworzenie wirtualnej maszyny w Hyper-V.

Uruchamiamy Server Manager i rozpoczynamy kreator tworzenia nowej maszyny:

Nadajemy jej nazwę i przedzielamy pamięć operacyjną (przydzieliłem 1GB). Jeśli nie dysponujemy jej dużą ilością 512MB powinno również wystarczyć.

Można wybrać aby sieć nie była podłączona (w dalszej części jeszcze wrócimy do tego ustawienia). Tworzymy dysk VHD na którym bedzie zainstalowany system (opcja domyślna jest w moim przypadku odpowiednia).

W moim przypadku instalacja będzie prowadzona z obrazu iso, który wskazujemy i zatwierdzamy “Finish” na końcu kreatora.

Tak przygotowana maszyna wymaga jeszcze dodatkowej konfiguracji sieci. Domyślnie Hyper-V dodaje jako interfejs siecowy urzadzenie które wymaga instalowania Integration Services, które nie są dostępne dla na platformę linux. W nowododanej maszynie przechodzimy do “Settings”, dodajemy nowe urządzenie “Legancy Network Adapter”.

Podłączamy go w zależności od konfiguracji do odpowiedniej sieci (w moim przypadku nazywa się “external”. Usuwamy interfejs sieciowy który nie będzie działać i zatwierdzamy zmiany.

2. Instalacja systemu na wirtualnej maszynie.

Łaczymy się do komputera za pomocą Virtual Machine Connection.

Uruchamiamy system wciskając guzik “Start”, po zabotowaniu się wybieramy język.

Wciskamy F4 i wybieramy tryb “Safe graphic mode”, potwiedzamy Enter i zatwierdzamy “Try Ubuntu Without any change to your computer”.

Rozpocznie się uruchamianie Live CD i po chwili ukaże się pulpit.

Na którym wybieramy “install”

Po czym rozpocznie pracę instalator. Nie będę tego opisywał, żeby nie przynudzać:) po ukończeniu pracy przez instalatora wybieramy reboot systemu i odłączamy obraz instalacyjny systemu lub wyciągamy z napędu płytę instalacyjną kiedy zastaniemy o to poproszeni. Po reboocie otrzymujemy działający system.

Uwaga: tą wersję systemu (8.10) na maszynie wirtualnej daje się zainstalować w miarę prosto, przy problemach ze startem w wersjach wcześniejszych (późniejszych – bo nie wiadomo czy w Ubuntu to bug czy ficzer) podobnie jak w innych debianopodobnych i Fedorze należy dopisać do wpisu inicjującego “noreplace-paravirt” co powinno rozwiązać problem ze startem na na wirtualnym komputerze (to samo dotyczy instalacji debianopodobnych jak i Fedory na Virtual PC).

3. Zmiany w systemie po instalacji.

Po instalacji właściwie nie trzeba przeprowadzać żadnych. Chyba że wystąpią problemy opisane w uwadze wtedy należy wyedytować plik ustawień startowych przez dodanie “noreplace-paravirt”.

żródło: własne doświadczenia

Tomato to nie pomidor!

Karol Stilger — Fri, 01 Feb 2008 10:02:00 +0000

Niedługo będą dwa lata od kiedy zaprzyjaźniłem się z pomidorem. Dla niewtajemniczonych napiszę, że rzeczony pomidor to popularna nazwa Tomato Firmware dla urządzeń WRT54G i podobnych opartych na chipsecie Broadcom. Tomato oparte jest na HyperWRT. Umożliwia o wiele wiecej niż firmware dostarczony przez producenta sprzetu. Bardzo dobrze i prosto rozwiązane jest zarządzanie, świetnie przedstawiają się statystyki. To tylko dwie z wielu pozytywynych cech którymi odznacza się pomidor.

Polecam:)

źródła:

witryna Tomato Firmware

Wikibooks Tomato Firmware