Volume Activation 2.0 Planning Guide – TechNet - jak działa i jak zaplanować usługi KMS w organizacji

Volume Activation 2.0 Deployment Guide – TechNet - wdrożenie KMS

Volume Activation 2.0 Changes for Windows Server® 2008 and Windows Vista® SP1 – TechNet - w skrócie o kluczach KMS i MAK

KMS Host Keys to Products Activated – TechNet – jw:)

KMS Client Setup Keys (Windows 7, Windows Server 2008 R2, Windows Vista, Windows Server 2008) – TechNet - lista standardowych kluczy klienckich do aktywacji KMS (Windows 7, Windows Server 2008 R2 oraz Office 2010 mają je predefiniowane)

KMS Activation – TechNet - prawie kompletne how to na temat instalacji KMS

Microsoft Office 2010 KMS Host License Pack – Microsoft Download Center - KMS Host License Pack dla Office 2010, kompatybilny z Windows 7, Windows Server 2003 Service Pack 2, Windows Server 2008 R2 – UWAGA nie wsperane na Windows Server 2003 R2 i na Windows Server 2008!

An update is available for Windows Vista and for Windows Server 2008 to extend KMS activation support for Windows 7 and for Windows Server 2008 R2 – Microsoft Support - have to dla KMS na Windows Server 2008 i Vista dla aktywacji Windows 7 i Windows Server 2008 R2

An update is available that installs Key Management Service (KMS) 1.2 for Windows Server 2003 Service Pack 2 (SP2) and for later versions of Windows Server 2003 – Microsoft Support - have to dla KMS na Windows Server 2003 i aktywacji Windows 7 i Windows Server 2008 R2

How to troubleshoot the Key Management Service (KMS) – TechNet - jak nie wiesz czemu nie działa:)

źródło: kompilacja własnych doświadczeń i grzebactwo:)

W tym celu powstał Windows Service Pack Blocker Tool Kit, który można pobrać z Microsoft Download Center. Jednak to jest kolejna binarka, która trzeba pobrać, zainstalować i aktywować jej działanie:) Windows Service Pack Blocker Tool Kit działa gdy Dodatek Service Pack jest dystrybuowany przy użyciu WSUS (Windows Update) a użyć należy go gdy nie chcemy zakłócać procesu update dla pozostałych systemów (można w ten sposób również zablokować instalację z Windows Update).

Dla tych, którzy chcą odroczyć instalację Service Pack bez użycia dodatkowych narzędzi można to osiągnąć przez ustawienia rejestru:

Windows Registry Editor Version 5.00
[HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows\WindowsUpdate]
“DoNotAllowSP”=dword:00000001

które można również aplikować za pomocą linii poleceń:

REG ADD “HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows\WindowsUpdate” /v DoNotAllowSP /t REG_DWORD /d “1″ /f

Ustawienia te można również propagować przez Group Policy dla większej ilości maszyn.

Uwaga: W tej sposób można opóźnić instalację Dodatku Service Pack tylko o 12 miesięcy od daty wydania!

Uwaga 2: Powyższa metoda nie blokuje instalacji Dodatku Service Pack prowadzonej lokalnie!

źródło poza własnym doświadczeniem:

Windows Service Pack Blocker Tool Kit – Microsoft Download Center

Usługa indeksowania ma taki urok, że domyślnie działa w tle i przyśpiesza jeśli komputer jest w iddle. Przy standardowym wykorzystaniu komputera do dobre rozwiązanie, nie przeszkadza użytkownikowi, nie walczy z użytkownikiem o zasoby.

Jeśli chcemy, żeby indeksowanie działało tak samo szybko niezależnie od stopnia utylizacji zasobów komputera (np. często żonglujemy z dużymi plikami PST z archiwalną pocztą, często zmieniamy zawartość bibliotek dokumentów i jesteśmy uzależnieni od poprawności wyszukiwania lub inne podobne scenariusze) to jest metoda aby to wymusić:

• Przez lokalne Group Policy (tylko w systemach korporacyjnych):

GPEdit.msc a dalej: Local Computer Policy/Computer Configuration/Administrative Templates/Windows Components/Search/Disable indexer backoff, ustawić Enabled (domyślne Not Configured jest równoznaczne z Disbled).

• Przez ustawienia rejestru (we wszystkich systemach, również domowych):

Windows Registry Editor Version 5.00

[HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows\Windows Search]
“DisableBackoff”=dword:00000001

lub za pomocą linii poleceń:

REG ADD “HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows\Windows Search” /v DisableBackoff /t REG_DWORD /d “1″ /f

Aby ustawienia zostały zaaplikowane należy zrestartować komputer.

Okazuje się, że się jednak da;) Po reboocie zaindeksowało wszystko w niecałe 4 minuty.

źródło: własne doświadczenia

Dla wszystkich zapominalskich: to ostatni dzwonek  aby dostać się do swoich plików w Live Mesh beta!

Przesiadamy się na Windows Live Mesh 2011!

źródło: lektura nowej poczty

Poza kosmetyczną zmianą nazwy (okazało się, że Live Mesh jest o wiele bardziej rozpoznawalny niż Live Sync) Microsoft zdecydował się po dużej ilości głosów ze strony społeczności użytkowników Live Mesh na przywrócenie wielkości internetowego dysku sieciowego w wielkości 5GB zamiast 2GB jaką oferowała usługa Windows Live Sync. Pewnie zmiana wartości limitu miała również na celu prześcignięcie bezpłatnej wersji Dropboxa w wielkości udostępnionej przestrzeni online.

Technicznie klient Windows Live Mesh 2011 jest praktycznie identyczny jak ostatnia wersja beta klienta Windows Live Sync.

Pozostałe funkcjonalności nie uległy zmianie i są zgodne z opisem jaki popełniłem w  lipcu.

Wszystkich używających do tej pory Windows Live Mesh Beta, Windows Live Sync i Windows Live Toolbar zachęcam do zapoznania się ze scenariuszem przesiadki do nowego wcielenia Windows Live Mesh.

Mam nadzieję, że to koniec zamieszania w obrębie usługi Live Mesh.

źródła:

Windows Live Mesh 2011 – opis

Windows Live Essentials – witryna pobierania

Windows Live Mesh and Devices Help Center

Aby włączyć udziały administracyjne wymagane jest włączenie udostępniania plików i drukarek po czym należy do rejestru:

HKLM\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Policies\System

dodać DWORD: LocalAccountTokenFilterPolicy i nadać mu wartość 1.

Po przeprowadzeniu rebootu można już korzystać z admin$ shares.

źródło, które mnie wspomogło: Windows 7 – Enable $admin share – Everyday Nerd

Live Mesh, któremu od ponad dwóch lat się przyglądam przestanie wkrótce istnieć. Jego funkcjonalność godnie przejmuje Windows Live Sync, teraz dostępny z pakietem Live Essentials w wersji Beta.

Co oferuje nowy Live Sync?

• Dysk w chmurze synchronizowany z lokalnymi folderami o łącznej pojemności 2GB (Live Mesh oferował 5GB);
• Możliwość zdalnego dostępu do maszyny  z zainstalowanym Live Sync znajdującego się nawet za NAT obsługiwana również na wielu monitorach (dokładnie jak Live Mesh a nawet trochę lepiej);
• Synchronizacja folderów miedzy komputerami (rozszerzona dotychczasowa funkcjonalność “starego” Live Sync) w każdym z maksymalnie 200 synchronizowanych folderów! może być do 100000 plików! z czego każdy może być o rozmiarze do 40GB! (pokusiłem się o podliczenie i wyszło mi, ze przy maksymalnej ilości największych plików w dopuszczonej liczbie folderów można synchronizować 781250TB czyli 763PB czyli 0,75EB! danych);
• Funkcjonalność synchronizacji jest o tyle ciekawa, bo inteligentnie rozpoznaje czy komputery znajdują się w tej samej sieci i wtedy transfer prowadzony jest bezpośrednio, lub za pośrednictwem serwera w Internecie kiedy komputery nie mają bezpośredniego połączenia;
• Synchronizacja ulubionych z IE (dla Live Mesh można było to zrobić samemu);
• Synchronizacja niektórych ustawień Microsoft Office: podpisów (wreszcie), stylów, słowników oraz template’ów;
• Możliwość współpracy przy edycji dokumentów w formacie Office dostępnych na dysku internetowym za pomocą Office Web Apps.

W tej chwili Windows Live Sync działa na systemach Windows Vista, Windows 7 oraz  Mac OS X 10.5 i nowszych.

Warto spróbować!

źródła, poza własnym doświadczeniem z Windows Live Mesh i Live Sync:

Windows Live Sync beta blends the best of Sync and Mesh – Inside Windows Live

Windows Live Sync – opis

Windows Live Essentials Beta – witryna pobierania

Office is now live on SkyDrive! – Inside Windows Live

Usługa świetnie zapowiada się dla małych firm jak i dla zaawansowanych użytkowników posiadających wiele komputerów.

Konsola Windows Intune działa w przeglądarce obsługującej Silverlight.

Podstawowe funkcje Windows Intune:

• Zarządzanie poprawkami
• Monitorowanie zagrożeń związanych z wirusami itp.
• Proaktywne monitorowanie maszyn
• Umożliwienie zdalnej pomocy dla użytkowników w dowolnej lokalizacji
• Śledzenie zmian w sprzęcie, oprogramowaniu, licencjach
• Określanie polityk bezpieczeństwa

Systemy operacyjne kompatybilne z Intune:

• Windows 7 Enterprise, Ultimate, Professional
• Windows Vista® Enterprise, Ultimate, Business
• Windows XP Professional Service Pack (SP2, SP3)

Więcej informacji na stronie głównej projektu. Zapraszam również do obejrzenia materiału video:

źródła:

Windows Intune – strona główna

Windows Intune Quick Overview – Video

Podobnie ma się sprawa z Windows XP z dodatkiem SP2 (tak z tym wydanym tuż po epidemi blastera),  po 13 lipca jedyną wspieraną wersją będzie ta, która ma zainstalowany dodatek SP3.

13 lipca będzie też magiczną datą dla Windows Server 2003, który przejdzie z fazy Mainstream Support do Extended Support. Znaczy to, że kończy się bezpłatne wsparcie oraz nie będą wydawane poprawki mające na celu rozszerzenie funkcjonalności a jedynie łaty bezpieczeństwa.

Trochę przespałem koniec wsparcia dla Windowsa Visty RTM czyli bez żadnego SP (obecnie jest wspierana wciąż Vista z SP1 oraz oczywiście SP2) . Wsparcie dla Windowsa Visty RTM skończyło się 13 kwietnia.

źródła, poza własnym doświadczeniem:

End of Support for Windows XP SP2 and Windows Vista (with no service packs installed) – Microsoft Support Lifecycle Blog

End of support for Windows 2000 and Extended Support phase transition for Windows Server 2003 – Microsoft Support Lifecycle Blog

Odinstalowanie urządzenia, którego nie widać jest mocno utrudnione.

Poniżej opis jak można je pokazać w managerze urządzeń:

• Uruchomić z uprawnieniami administratora CMD i wydać polecenie:

SET DEVMGR_SHOW_NONPRESENT_DEVICES=1 & START DEVMGMT.MSC

• Wymusi to pokazanie niepodłączonych urządzeń jako ukrytych i uruchomi “Manager Urządzeń” (Device Manager), należy kliknąć “Widok” (View) i wybrać “Pokaż ukryte urządzenia” (Show hidden devices).

Teraz możemy odinstalować odłączone urządzenia (widoczne są jako wyszarzone – w moim przypadku jest to Microsoft Virtual Machine Bus Network Adapter).

Powyższa metoda działa w Windows 7, Windows Server 2008 R2, Windows Vista, Windows Server 2008, Windows XP, Windows Server 2003 R2, Windows Server 2003, Windows 2000.

źródła:

Device Manager does not display devices that are not connected to the Windows XP-based computer – KB315539

Device Manager Does Not Display Devices Not Currently Present in Windows 2000 – KB241257

Server 2008 – Removing Non-Existing Network Adapters – TechArena Community

Dlaczego tak emocjonalnie?

Bo Seesmic Look wygląda świetnie.

Prawda, że cukierkowy?

Na pewno najładniejszy klient Twittera i najlepszy działający w oparciu o .NET Framework.

Seesmic Look wymaga .NET Framework 3.5 SP1, działa na Windows XP, Windows Vista i Windows 7.

źródłem jest własny zachwyt i witryna Seesmic Look

Zebrałem metody instalacji na USB, które umieściłem w dwóch moich ostatnich wpisach: Instalacja Windows 7 na napędzie USB i Hyper-V Server 2008 R2 instalacja na USB. Tworząc z nich scenariusz, gdzie Windows 7 instalowany jest do VHD, który znajduje się na dysku USB.

Bootowanie z VHD wprowadzone wraz z Windows 7 i Windows Server 2008 R2 mocno rozszerzyło możliwości wdrażania systemów w tym możliwość instalacji na napędzie USB. Bootowanie z VHD w Windows 7 jest możliwe tylko w wersji Ultimate i Enterprise, przedstawiona metoda ma zastosowanie do tych wersji Windows 7 (wspierają ją również wszystkie wersje Windows Server 2008 R2 oraz Hyper-V Server 2008 R2). Główną zaletą rozwiązania jest prostota ewentualnej reinstalacji – wystarczy nadpisanie pliku VHD. Niedogodności, które występują w systemach zainstalowanych do VHD przedstawiłem już jakiś czas temu, warto o nich przeczytać zanim zdecydujemy się na taką instalację. Procedura opisywana poniżej nie należy do najłatwiejszych i jest dedykowana dla zaawansowanych, jest trudniejsza niż poprzedni wpis o instalowania Windows 7 na USB. Rozwiązanie testowałem na laptopie Dell D630, D6400 oraz na stacji roboczej Dell Vostro 430, na każdym z nich działało poprawnie. Jeśli się zdecydowałeś na wprowadzenie go w życie powinieneś się zaopatrzyć w:

• Nośnik instalacyjny Windows 7 (DVD, klucz USB lub rozpakowany obraz płyty)
• Windows Automated Installation Kit (AIK) for Windows 7
• Napęd USB (dysk lub duży szybki flash) na którym zainstalujemy system do pliku VHD. Dla Windows 7 minimalna wielkość dysku to 16GB, mi udało się jednak do testów zainstalować na flashu 8GB.

Wszystkie poniższe operacje wykonywałem na Windows 7 Ultimate x64 z zainstalowanym pakietem WAIK, gdzie:

• C: to dysk systemowy
• D: napęd DVD (może być to też klucz USB lub zamiast tego można użyć ścieżki do rozpakowanego obrazu płyty) z instalatorem Windows 7
• W porcie USB znajduje się klucz USB na którym zainstalowany zostanie system. UWAGA! Wszystkie dane z nośnika wymiennego zostaną skasowane, nie jest to koniecznością, zdecydowałem się na to z powodu przejrzystości opisu.

Ad rem!

1. Uruchamiamy CMD z uprawnieniami Adminsitratora, za jego pomocą tworzymy w folderze nowym folderze WINvhd na dysku C: plik VHD o wielkości prawie 15GB, formatujemy jego zawartość i nadajemy oznaczenie R:.
   

   mkdir c:\WINvhd
   diskpart
   create vdisk file=c:\WINvhd\Windows.vhd maximum=15000 type=fixed
   select vdisk file=c:\WINvhd\Windows.vhd
   attach vdisk
   create partition primary
   assign letter=R
   format quick fs=ntfs label=WINvhd
   exit

2. Rozpakowanie pliku WIM, przechodzimy do folderu gdzie znajduje się ImageX, w moim przypadku używam wersji X64. W drugiej linii sprawdzamy jakie są wszystkie wersje systemu dostępne w pliku WIM, w moim przypadku Windows 7 Ultimate X64 był dostępny jako <IMAGE INDEX=”4″>, dlatego w następnym kroku pojawiła się cyfra 4.
   

   cd /d “C:\Program Files\Windows AIK\Tools\amd64″
   imagex /info d:\sources\install.wim
   imagex /apply /check d:\sources\install.wim 4 R:\

3. Odłaczamy dysk VHD.
   

   diskpart
   select vdisk file=c:\WINvhd\Windows.vhd
   detach vdisk
   exit

4. Sprawdzamy którym urządzeniem jest docelowy napęd USB po czym wymazujemy jego zawartość, tworzymy nową partycję i formatujemy ją na NTFS i nadajemy oznaczenie Z:.
   

   diskpart
   list disk
   select disk <numer napędu USB>
   clean
   create partition primary
   select partition 1
   active
   format quick fs=ntfs
   assignletter=Z
   exit

5. Kopiujemy plik VHD na napęd USB.
   

   copy c:\WINvhd\Windows.vhd Z:

6. Nadpisujemy MBR na napędzie USB.
   

   cd /d “c:\program files\Windows AIK\Tools\PETools\AMD64\”
   bootsect /nt60 Z: /force /mbr

7. Podłaczamy dysk VHD z napędu USB, powinien być widoczny jako R:.
   

   diskpart
   select vdisk file=z:\Windows.vhd
   attach vdisk
   exit

8. Zmiana parametrów bootowania.
   

   bcdboot r:\windows /s Z:

9. Dodajemy wpisy do rejestru systemu na VHD wymuszające wyłączenie pliku wymiany w celu ograniczenia zapisów na napęd USB (w razie chęci posiadania pliku wymiany z komend w linii 2 i 3 można zrezygnować)  oraz zmieniamy ustawienia startu usług związanych z magistralą USB.
   

   REG LOAD HKLM\WindowsTemp r:\windows\system32\config\system
   REG ADD “HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Control\Session Manager\Memory Management” /v PagingFiles /t REG_MULTI_SZ /d “” /f
   REG DELETE “HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Control\Session Manager\Memory Management” /v ExistingPageFiles /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBCCGP /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBEHCI /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBHUB /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBSTOR /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBUHCI /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBCCGP /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBEHCI /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBHUB /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBSTOR /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBUHCI /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG UNLOAD HKLM\WindowsTemp

10. Przechodzimy exploratorem windows do R:\windows\inf i edytujemy następujące pliki: usb.inf, usbport.inf, usbstor.inf; dodając na początku ich treści:
    

    [*.AddService]
    StartType = 0
    LoadOrderGroup = boot bus extender

11. Odłączamy dysk VHD.
    

    diskpart
    select vdisk file=z:\Windows.vhd
    detach vdisk
    exit

12. Klucz USB z Windows 7 jest już przygotowany, można się z niego spróbować zabootować. Klucz po przygotowaniu można użyć na innej konfiguracji sprzętowej (uruchomić go na innym komputerze) ważne, żeby konfiguracja napędów była identyczna jak w momencie kiedy była przygotowywana w innym wypadku po zabootowaniu się z klucza zobaczymy informację, że start jest niemożliwy, należy wtedy edytować konfigurację bootowania na kluczu USB (dalej opis jak to zrobić). Jeśli się udało to na ekranie zobaczmy końcową fazę konfiguracji systemu. Po tym nastąpi automatyczny restart, po którym przechodzimy do punktu 13.  W razie problemów z bootowaniem z nowoutworzonego VHD na USB należy wystartować komputer z nośnika instalacyjnego, uruchomić linię komend (Shift + F10), za jej pomocą podpiąć dysk VHD (podobnie jak punkt 7 ale podając odpowiednie litery napędów) a następnie ręcznie zmienić parametry bootowania za pomocą polecenia BCDboot (punkt 8 ze wskazaniem odpowiednich dysków). Dokładniejszy opis jak posługiwać się BCDboot znajduje się tym i w  tym artykule.
13. Po automatycznym restarcie najprawdopodobniej system się nie włączy poprawnie. Będzie się resetował podczas startu. Jest to spowodowane przywracaniem ustawień domyślnych rejestrów usług magistrali USB przez instalator. Zanim system będzie gotowy do pracy taka sytuacja wydarzy się dwukrotnie. Należy wtedy podpiąć dysk do działającego systemu i wykonać po kolei kroki: 7, 9, 10, 11 i zabootować się jeszcze raz. Te same kroki należy podjąć jeśli zmienią się ustawienia i system będzie się resetował podczas startu, zdarza się, że instalacja poprawek zmienia ustawienia rejestrów odpowiedzialnych za USB, co powoduje problemy ze startem.

Przedstawiona procedura działa zarówno z Windows 7 i Windows Server 2008 R2.

[update 27.01.2010]
Zgodnie z informacją jaką w dniu dzisiejszym otrzymałem z Centrum Obsługi Klienta Microsoft taka instalacja jest dopuszczona przez licencję Windows 7 i Windows Server 2008 R2. Cytat z maila jaki w tej sprawie otrzymałem: “Instalacja systemu na nośniku danych jakim jest USB, jest możliwa i nie powoduje, że takie postępowanie stoi w sprzeczności z licencją. Należy zwrócić uwagę na fakt, że oprogramowanie załadowane z napędu USB – w przypadku licencji OEM, przypisze się do komputera i instalacja na innym urządzeniu z tego napędu nie jest możliwa“.

źródła, poza własnym doświadczeniem:
Microsoft Hyper-V Server 2008 R2 RTM & More – Microsoft Virtualization Team Blog
Deploying Microsoft Hyper-V Server 2008 R2 on USB Flash Drive – TechNet
Walkthrough: Deploy a Virtual Hard Disk for Native Boot – TechNet
Virtual Hard Disks in Windows Server 2008 R2 and Windows 7 – TechNet
Instalacja Windows 7 oraz Windows Server 2008 R2 w plikach VHD – wss.pl
ImageX Technical Reference – TechNet
Add a Native-Boot Virtual Hard Disk to the Boot Menu – TechNet
BCDboot Command-Line Options – TechNet

Nie udało mi się znaleźć nigdzie dobrej metody na instalację Windows 7 i Windows Server 2008 R2 na kluczu USB dlatego postanowiłem się zabrać samemu za napisanie tutoriala. Rozwiązanie to jest rozwojową modyfikacją mojego pomysłu z przed 2 lat, jest od niego też dużo prostsze. Należy pamiętać o tym, że nie jest wspierane przez Microsoft. Domyślnie podczas startu Windows 7 i Windows Server 2008 R2 magistrala USB jest resetowana (tak samo jak w Windows Vista i Windows Server 2008) co w wypadku instalacji na napędzie USB powoduje przerwanie startu i restart komputera, w moim opisie przeciwdziałam temu przez wpisy w rejestrze i edycję plików. Procedura opisywana poniżej wymaga nieco uwagi a nie tylko wklejania poszczególnych linii do CMD. Wszystkie skomplikowane operacje zostały dodatkowo opisane. Jej działanie testowałem na laptopie Dell D630, D430, D6400 oraz na stacji roboczej Dell Vostro 430, na każdym z nich działało poprawnie.

Jeśli mimo to się zdecydowałeś należy się zaopatrzyć w:

• Nośnik instalacyjny Windows 7 (może być na kluczu USB)
• Windows Automated Installation Kit (AIK) for Windows 7
• Napęd USB (dysk lub duży szybki flash) na którym zainstalujemy system. Dla Windows 7 minimalna zalecana wielkość dysku to 16GB, mi udało się jednak do testów zainstalować na flashu 8GB.

Wszystkie poniższe operacje wykonywałem na Windows 7 Ultimate x64 z zainstalowanym pakietem WAIK, gdzie:

• C: to dysk systemowy
• D: napęd DVD (może być to też klucz USB, można również się posłużyć rozpakowanym obrazem) z instalatorem Windows 7
• W porcie USB znajduje się klucz USB na którym zainstalowany zostanie system. UWAGA! Wszystkie dane z nośnika wymiennego zostaną skasowane, nie jest to koniecznością (z punktu 1 można zrezygnować jeśli jesteśmy pewni, że pierwsza partycja podstawowa na kluczu jest aktywna i jest sformatowana na NTFS, w takim wypadku należy zmienić tylko jej literę na Z:), zdecydowałem się na to z powodu przejrzystości opisu.

Ad rem!

1. Uruchamiamy CMD z uprawnieniami Administratora, za jego pomocą czyścimy dysk USB, formatujemy jego zawartość i nadajemy oznaczenie Z:.
   

   diskpart
   list disk
   select disk <numer napędu USB>
   clean
   create partition primary
   select partition 1
   active
   format quick fs=ntfs
   assign letter=Z
   exit

2. Rozpakowanie pliku WIM, przechodzimy do folderu gdzie znajduje się ImageX, w moim przypadku wdrażam wersję X64 (dlatego AMD64 w pierwszej linii, przy wdrażaniu X86 ścieżka będzie miała oczywiście X86 na końcu ). W drugiej linii sprawdzamy jakie są wszystkie wersje systemu dostępne w pliku WIM, w moim przypadku Windows 7 Ultimate X64 był dostępny jako <IMAGE INDEX=”4″>, dlatego w następnym kroku pojawiła się cyfra 4.
   

   cd /d “C:\Program Files\Windows AIK\Tools\amd64″
   imagex /info d:\sources\install.wim
   imagex /apply /check d:\sources\install.wim 4 Z:\

3. Nadpisujemy MBR na napędzie USB (znów robię to dla wersji X64).
   

   cd /d “c:\program files\Windows AIK\Tools\PETools\AMD64\”
   bootsect /nt60 Z: /force /mbr

4. Zmiana parametrów bootowania.
   

   bcdboot Z:\windows /s Z:

5. Dodajemy wpisy do rejestru systemu na USB wymuszające wyłączenie pliku wymiany w celu ograniczenia zapisów na napęd USB (w razie chęci posiadania pliku wymiany z komend w linii 2 i 3 można zrezygnować jeśli chcemy zachować plik wymiany o domyślnych parametrach)  oraz zmieniamy ustawienia startu usług związanych z magistralą USB.
   

   REG LOAD HKLM\WindowsTemp z:\windows\system32\config\system
   REG ADD “HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Control\Session Manager\Memory Management” /v PagingFiles /t REG_MULTI_SZ /d “” /f
   REG DELETE “HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Control\Session Manager\Memory Management” /v ExistingPageFiles /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBCCGP /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBEHCI /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBHUB /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBSTOR /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBUHCI /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBCCGP /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBEHCI /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBHUB /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBSTOR /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBUHCI /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG UNLOAD HKLM\WindowsTemp

6. Przechodzimy eksploratorem windows do Z:\windows\inf i edytujemy następujące pliki: usb.inf, usbport.inf, usbstor.inf; dodając na początku ich treści:
   

   [*.AddService]
   StartType = 0
   LoadOrderGroup = boot bus extender

7. Klucz USB z Windows 7 jest już przygotowany, można się z niego spróbować zabootować. Klucz po przygotowaniu można użyć na innej konfiguracji sprzętowej (uruchomić go na innym komputerze).
8. Po automatycznym restarcie najprawdopodobniej system się nie włączy poprawnie. Będzie się resetował kilka sekund po starcie. Jest to spowodowane przywracaniem ustawień domyślnych rejestrów usług magistrali USB przez instalator. Zanim system będzie gotowy do pracy taka sytuacja wydarzy się dwukrotnie. Należy wtedy wykonać po kolei kroki: 5 i 6, po czym zabootować się jeszcze raz. Te same kroki należy podjąć jeśli zmienią się ustawienia i system będzie się resetował podczas startu, zdarza się, że instalacja poprawek zmienia ustawienia rejestrów odpowiedzialnych za USB, co powoduje problemy ze startem.

Przedstawioną metodę można stosować dla Windows 7 i Windows Server 2008 R2 oraz Hyper-V Server 2008 R2 (dla Hyper-V Server 2008 R2 jest wspierane przez Microsoft do instalacji do dysku VHD na USB, opiszę to wkrótce). Warto też mieć na uwadze, że wydajne USB 3.0 niedługo trafi pod strzechy (w tej chwili nie mam możliwości prawdzenia rozwiązania w praktyce), może to spowodować, że rozruch systemu z USB stanie się o wiele bardziej popularny z powodu prędkości porównywalnej do interfejsu SATA 2.

Jeśli chodzi o legalność rozwiązania jestem w trakcie ustalania jakie zdanie na temat tej metody instalacji ma firma Microsoft. Przytoczę fragment licencji Windows 7, w oryginale:

“The software is licensed on a per copy per computer basis. A computer is a physical hardware system with an internal storage device capable of running the software. A hardware partition or blade is considered to be a separate computer.”

Po polsku brzmi to:

“Oprogramowanie jest licencjonowane w trybie kopii na komputer. Komputer to fizyczny system sprzętowy z wewnętrznym urządzeniem magazynującym dane służący do uruchomiania oprogramowania. Partycja sprzętowa lub dysk typu blade są uznawane za oddzielne komputery.”

Biorąc to dosłownie instalacja na kluczu USB znajdującym się wewnątrz sprzętu komputerowego (np. klucz podłączony wewnątrz komputera nie wystający poza obudowę)  wydaje się dopuszczalna ale tak jak napisałem parę linijek wyżej jestem w trakcie sprawdzania u źródła.

[update 27.01.2010]
Zgodnie z informacją jaką w dniu dzisiejszym otrzymałem z Centrum Obsługi Klienta Microsoft taka instalacja jest dopuszczona przez licencję Windows 7 i Windows Server 2008 R2. Cytat z maila jaki w tej sprawie otrzymałem: “Instalacja systemu na nośniku danych jakim jest USB, jest możliwa i nie powoduje, że takie postępowanie stoi w sprzeczności z licencją. Należy zwrócić uwagę na fakt, że oprogramowanie załadowane z napędu USB – w przypadku licencji OEM, przypisze się do komputera i instalacja na innym urządzeniu z tego napędu nie jest możliwa“.

źródła, poza własnym doświadczeniem:

ImageX Technical Reference – TechNet

BCDboot Command-Line Options – TechNet

Jednak od czasu do czasu używanie RDP potrafi być naprawdę denerwujące.

Zdarza mi się doświadczać problemu z tym, że przestaje działać schowek pomiędzy maszyną z której się łączę z maszyną docelową. Uniemożliwia to przeprowadzenie kopiowania i wklejania treści. Niestety problem jest na tyle losowy, że nie udało mi się znaleźć jego przyczyny. Udało mi się za to w Internecie wyszperać rozwiązanie.

Zamknięcie i ponowne uruchomienie procesu rdpclip na zdalnej maszynie powoduje, że schowek wraca do poprawnego działania. Przykład tej operacji:

taskkill.exe /im rdpclip.exe & rdpclip.exe

Przydatne może się również okazać dodanie dodatkowo przełącznika /f, wymuszającego zamknięcie opornego procesu. Więcej informacji w opisie polecenia taskkill.

źródła:

Fix Cut And Paste Problems With Remote Desktop – Random Stuff About Software

Taskkill – Technet

Aby utworzyć widok panela SuperAdmin należy:

• Utworzyć w dowolnym miejscu nowy folder
• Przemianować go na: SuperAdmin.{ED7BA470-8E54-465E-825C-99712043E01C}
• Po kliknięciu na folder ukaże się okno z całym mnóstwem ustawień:

Lista innych dostępnych GUIDów, które można wykorzystać w podobny sposób, by uzyskac łatwy dostęp do określonego menu jest dostępna na MSDN.

Metoda działa również w Windows Server 2008 R2 oraz Windows Server 2008 i Windows Vista ale tylko w wersji 32 bitowej (w wersji 64 bitowej po utworzeniu folderu explorer zaczyna działać niestabilnie, usunięcie folderu ratuje sytuację).

Zadałem sobie trochę trudu starając się odszukać najstarszą notkę o użyciu tej funkcjonalności i znalazłem wpis z 28.11.2007 dotyczący Windows Vista.

W razie problemów przykład usunięcia folderu. Za pomocą linii komend przejść tam gdzie został umieszczony folder i naprawić problem usuwając nowoutworzony folder:

cd tam_gdzie_jest_folder

rd SuperAdmin.{ED7BA470-8E54-465E-825C-99712043E01C}

źródła:

Canonical Names of Control Panel Items – MSDN

Enable GodMode On Windows 7 – Geek In Disguise

Enable Windows 7 SuperAdmin-Mode – Helmers Blog

[Registry Hack] VISTA – All Control Panel & Setting tasks at one place – MeraWindows.com

Poniższy scenariusz ma zastosowanie dla wdrażania systemów: Windows 7, Vista, Server 2008, Server 2008 R2. Można go wykonać na powyższych systemach jak również na Windows XP i Server 2003.

Aby przygotować integrację na Windows 7 niezbędne jest zainstalowanie:

• MDT 2010 w wersji odpowiedniej dla komputera na którym dokonujemy integracji x86 lub x64 (w screencascie wykorzystałem x86)
• Pakiet AIK dla Windows 7

W przypadku integracji na starszych systemach poza instalacją powyższych aplikacji należy sprawdzić dodatkowo czy posiadamy:

• Microsoft Management Console (MMC) w wersji 3.0
• Microsoft .NET Framework 2.0 lub nowszy
• Windows PowerShell w wersji 1.0 lub 2.0 CTP3 lub nowszy

Dla potrzeb pokazu przygotowałem na pulpicie:

• Rozpakowany obraz Windows 7 Ultimate x86 – może być też inna wersja, pliki mogą być również skopiowane z płyty
• Rozpakowany obraz płyty instalacyjnej Microsoft Office 2007 Ultimate – jw
• Przygotowany zgodnie z postem Aarona Parkera pakiet instalacyjny Adobe Reader 9.1

Proces przygotowywania obrazu instalacyjnego prezentuje poniższy screencast, zapraszam do oglądania:

Tak przygotowany obraz ISO można wykorzystać do instalacji zarówno z DVD jak i z USB.

W screencascie obiecałem podać parametry instalatora, które wprowadziłem dla:

• Microsoft Office 2007 Ultimate: setup.exe /config Ultimater.WW\config.xml
• Adobe Reader 9.1:  MSIEXEC /I AcroRead.msi ALLUSERS=TRUE TRANSFORMS=AdobeReader9.mst /QB

Przeprowadziłem rozruch (boot) z przygotowanego w ten sposób obrazu w celu zainstalowania zintegrowanego z aplikacjami systemu:

Jak widać proces przygotowania scenariusza Lite Touch Deployment jest dość prosty a efekt bardzo ułatwia wdrażanie nowych systemów wraz z aplikacjami w małych organizacjach i u zaawansowanych użytkowników domowych. Można go modyfikować zgodnie z potrzebami.

Zapraszam do komentowania i zadawania pytań w komentarzach.

źródła, poza własnym doświadczeniem:

Microsoft Deployment Toolkit – wirtyna produktu

Microsoft Deployment Toolkit (MDT) 2010 – witryna pobierania

The Windows® Automated Installation Kit (AIK) for Windows® 7 – witryna pobierania

Using enterprise deployment tools for the 2007 Office system – TechNet

Config.xml file in the 2007 Office system – TechNet

Deploying Adobe Reader 9 for Windows - by Aaron Parker

Windows 7 USB/DVD Download Tool to prosta aplikacja po zainstalowaniu której w kilku krokach można przygotować startujący z USB instalator Windows 7. Dodatkową opcją jest nagranie bootowalnej płyty DVD – ale jak dla mnie akurat ta funkcja to przerost formy nad treścią:)

Program jest przeznaczony dla przygotowania startu Windows 7 ale można za jego pomocą spreparować również instalator Windows Vista oraz Windows Server 2008/2008 R2.

Kilka screenów pokazujących działanie programu:

Warunkiem uruchomienia jest posiadanie .NET Framework 2.0 lub nowszego. Program można uruchomić na Windows XP!, Windows Vista, Windows 7.

Witryna pobierania Windows 7 USB/DVD Download Tool.

Bezpośredni link to pobierania instalatora.

Inne sposoby na przygotowanie bootowalnego z USB instalatora Windows 7:

Opis aplikacji A bootable USB

Opis przygotowania instalatora Windows 7 na USB za pomocą narzędzi dostępnych w systemie

źródła:

Windows 7 USB/DVD Download Tool

własne doświadczenia z instalowaniem systemów z kluczy USB

Z testów wynika, że Windows 7 startuje najszybciej na każdej testowanej konfiguracji. Lepiej niż w Viście zostało ocenione zarządzanie pamięcią. Warto zauważyć bardziej kulturalnie zachowujący się SuperFetch.

Testy prowadzone za pomocą PCMark Ventage na konfiguracji najmocniejszej i najsłabszej jednoznacznie wskazują na większą wydajność  Windows 7 w porównaniu z Vistą.

Zachęcam do zapoznania sie z artykułem podczas czekania na Windows 7 RTM.

źródło: Benchmarks: Windows 7 RTM versus Vista, XP – ZDNet

Aby “uzbroić” TimeBomb odliczający czas do aktywacji należy uruchomić z uprawnieniami Administratora w linii komend polecenie.

slmgr /rearm

Po jej wykonaniu TimeBomb zostanie zresetowany i zacznie odliczanie od nowa. Komendę można wykonać maksymalnie 3 razy gdy zbliża się moment aktywacji  przedłużając w tej sposób okres użytkowania systemu z 30 do 120 dni lub z 3 do 12 (w zależności od początkowego ustawienia Timebomb w naszym systemie).

Aby przekonać się w prosty sposób ile czasu pozostało do konieczności aktywacji należy w linii komend uruchomić polecenie:

slmgr /dli

Czas w jakim ma zostać wykonana aktywacja można sprawdzić również we właściwościach systemu.

Opisana procedura pozwala na przesunięcie aktywacji również w Windows Vista, Server 2008 i Server 2008 R2.

źródło: własne doświadczenia

“A bootable USB” to program napisany przez człowieka o ksywce Aris. Za jego pomocą można przeprowadzić cały proces budowania bootowalnego klucza USB z płyty instalacyjnej Windows 7 lub Windows lub Windows Server 2008 R2 bądź jej obrazu ISO. Program oczywiście umożliwia też przygotowanie startowego klucza USB z Windows Vista i Windows Server 2008.

Do przeprowadzenia operacji poza programem niezbędne są:

• Klucz USB 4GB lub większy
• Nośnik z Windows 7,Vista, Server 2008 R2, Server 2008 lub jego obraz ISO
• System na którym wykonamy operację (Windows 7,Vista, Server 2008 R2 lub Server 2008)

Program po pobraniu wymaga instalacji:

Po przeprowadzeniu jej otrzymujemy dostęp do aplikacji (wymaga uruchomienia z uprawnieniami administratora), której okno wygląda tak:

Program przeprowadzi nas przez cała operację.

Aby pobrać program należy posłużyć się jednym z poniższych linków:

Rapidshare Mediafire Skydrive

Trochę denerwujące może tylko być brak komunikatów o zakończeniach poszczególnych etapów operacji.

źródło: A Bootable USB: Utility to Create Bootable USB Drive to Install Windows Vista, Server 2008 and 7