Okazuje się, że zmiana wprowadzona w podkluczu rejestru HKLM\SOFTWARE\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Authentication\LogonUI\BackgroundValue\OEMBackground nie jest zmianą trwałą i przy zmianie przez użytkownika tematu lub zmiany z aero do klasycznego tematu lub odwrotnie oraz po instalacji niektórych łatek podklucz zostaje zresetowany do domyslnej wartości. Co ciekawe akcja w kontekście zwykłego użytkownika jak zmiana tematu powoduje akcję w rejestrach HKEY_LOCAL_MACHINE:)

Powyższe problemy nie występują przy wymuszeniu obrazu logowania przez  manipulację przez politykę: GPEdit.msc a następnie Computer Configuration -> Administrative Templates -> System –> Logon –> Always use custom logon background ->Enabled

źródła poza własnymi doświadczeniami:

OEMBackground resets back to 0 – Social Technet

You can no longer use a custom logon background after you change a theme in Windows 7 – Microsoft Support

Nic:) SP1 dla Windows 7 nie będzie zawierał żadnych nowych funkcjonalności. Zawierał będzie tylko poprawki do bieżących funkcji. Poprawka SP1 dla Windows 7, jest oczywiście rollupem wszystkich poprzednich poprawek.

Za to SP1 dla Windows Server 2008 R2 będzie zawierać za to nowe funkcjonalności:

Remote FX – w największym skrócie jest to lepsze wsparcie dla obsługi video i aplikacji 3D w sesjach RDP. Więcej informacji na blogu Microsoft Virtualization Team.

Hyper-V Dynamic Memory – możliwość zarządzania użyciem pamięci przy większej ilości wirtualnych maszyn, umożliwia wybór między wydajnością a ilością wirtualnych maszyn. Bardzo przydatne przy utrzymywaniu wielu serwerów wirtualnych lub desktopów wykorzystujących VDI. Więcej o Hyper-V Dynamic Memory na blogu Microsoft Virtualization Team.

Podobnie jak SP1 dla Windows 7 zawierał będzie wszystkie poprzednie poprawki.

Jedna ciekawa informacja związana z SP1, ponieważ miała być początkowo częścią SP1 ale Microsoft zdecydował się na wydzielenie jej z Service Packa 1 i szybsze dostarczenie do swoich klientów. Mowa o Windows XP Mode, które do tej pory było dostępne tylko dla komputerów wspierających wirtualizację. Od dziś Windows XP Mode działa również na komputerach bez sprzętowego wsparcia dla wirtualizacji. Najnowszą wersję Windows XP Mode działającą na maszynach bez wsparcja dla wirtualizacji można pobrać z witryny Windows XP Mode and Windows Virtual PC Home. Dostępność Windows XP Mode dla poszczególnych wersji Windows 7 nie zmieniła się i w dalszym ciągu Windows XP Mode działa na Windows 7 Ultimate, Enterprise i Professional.

źródła poza informacjami od grupy produktowej Windows:

Windows XP Mode now accessible to more PCs – The Windows Blog

Windows XP Mode and Windows Virtual PC Home

Explaining Microsoft RemoteFX – Microsoft Virtualization Team Blog

Dynamic Memory Coming To Hyper-V – Microsoft Virtualization Team Blog

Pierwszy z webcastów ma tytuł: Windows Server Foundation: Serwer plików + Archwizacja. Webcast prezentuje w jaki sposób wykorzystywać serwer plików i w jaki sposób skonfigurować backup serwera w małej firmie, można go obejrzeć w okienku poniżej lub pobrać z Edge.

Mój drugi webcast ma tytuł: Windows Server Foundation: Dostęp zdalny. Opisuje podstawowe metody zdalnego zarządzania Windows Server 2008 R2 Foundation, można go również pobrać z Edge.

Zapraszam do obejrzenia też innych polskich webcastów dotyczących Foundation, można je obejrzeć pod tym adresem.

źródła, poza własnym doświadczeniem:

Windows Server 2008 R2 Foundation – witryna anglojęzyczna

Windows Server 2008 R2 Foundation – witryna polskojęzyczna

TechNet Edge – polskie webcasty

Na wirtualnych maszynach w logach systemowych  pojawia się następująca informacja:

Event Type: Information
Event Source: netvsc
Event Category: None
Event ID: 4
Date: 2/17/2010
Time: 11:46:07 AM
User: N/A
Computer: MACHINENAME
Description:
The miniport ‘Microsoft Virtual Machine Bus Network Adapter’ reset.

Są trzy metody na rozwiązanie tego problemu:

• Powiększenie wielkości bufrów VMBus wirtualnych maszyn na których występuje problem z 1MB do 2MB lub 4MB (w dalszej części opiszę to dokładniej). Uznaję to rozwiązanie za preferowane ze względu na najmniejszą inwazyjność fixa w infrastrukturę.
• Instalacja patcha KB974909 o statusie testowym na maszynach z Hyper-V R2 na których działają maszyny z problemem (w przypadku klastra na wszystkich maszynach w klastrze gdzie wystąpił problem z VM).
• Zmiana NIC wirtualnej maszyny z Synthetic na Legacy adapter. Rozwiązanie to obniża oczywiście parametry połączenia VM (między innymi jego prędkość do 100Mbps). Ze względu na obniżenie parametrów nie można go uznać za rozwiązanie zalecane w środowiskach produkcyjnych.

Aby powiększyć bufor VMBus wirtualnej maszyny na której występuje problem należy:

• Przejść do gałezi rejestru: HKLM\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\Class\{GUID}\{index}.
• Aby zidentyfikować jaki GUID ma interfejs wirtualnej maszyny na którym występuje problem:

W przypadku VM na Windows Server 2008/2008 R2 jest to banalne):
Identyfikacja inerfejsu na Windows Server 2003 jest trochę trudniejsza:)

Należy przejśc do HKLM\SOFTWARE\Microsoft\WindowsNT\CurrentVersion\NetworkCards\{numer} i odczytać wartość GUID. (rozwiązanie działa również na nowszych systemach).

W przypadku niemożności znalezienia GUID powyższą metodą: przejść do HKLM\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\Class\ i wyszukać “Microsoft Virtual Machine Bus Network Adapter” (uwaga – może być kilka interfejsów).

• Utworzyć dwie wartości DWORD o nazwach ReceiveBufferSize i SendBufferSize, nadać im wartość 0800 (hexadecimal) lub 2048 (decimal). Jest to wartość bufora w KB, przy braku tych wpisów wielkość buforów jest domyślna i wynosi 1024KB.
• Wykonać restart wirtualnej maszyny aby ustawienia zostały wprowadzone.

Jeśli po wykonaniu powyższych kroków problem wciąż występuje (w moim przypadku miałem tą sytuację z jedna najbardziej obciążoną maszyną z IIS) należy jako wartość wprowadzić 1000 (hexadecimal) lub 4096 (decimal). Maksymalna możliwa wartość bufora to 4096KB.

źródła poza własnym doświadczeniem:

Increase VMBus buffer sizes to increase network throughput to guest VMs – Windows Server Performance Team Blog

KB 974909 – Microsoft Support

Network Adapter disabled, Event ID 4 Netvsc, miniport reset – TechNet Forums

Zgodnie z informacją jaką w dniu dzisiejszym otrzymałem z Centrum Obsługi Klienta Microsoft taka instalacja jest dopuszczona przez licencję Windows 7 i Windows Server 2008 R2. Cytat z maila jaki w tej sprawie otrzymałem: “Instalacja systemu na nośniku danych jakim jest USB, jest możliwa i nie powoduje, że takie postępowanie stoi w sprzeczności z licencją. Należy zwrócić uwagę na fakt, że oprogramowanie załadowane z napędu USB – w przypadku licencji OEM, przypisze się do komputera i instalacja na innym urządzeniu z tego napędu nie jest możliwa“.

źródło: korespondencja z Centrum Obsługi Klienta Microsoft

Zebrałem metody instalacji na USB, które umieściłem w dwóch moich ostatnich wpisach: Instalacja Windows 7 na napędzie USB i Hyper-V Server 2008 R2 instalacja na USB. Tworząc z nich scenariusz, gdzie Windows 7 instalowany jest do VHD, który znajduje się na dysku USB.

Bootowanie z VHD wprowadzone wraz z Windows 7 i Windows Server 2008 R2 mocno rozszerzyło możliwości wdrażania systemów w tym możliwość instalacji na napędzie USB. Bootowanie z VHD w Windows 7 jest możliwe tylko w wersji Ultimate i Enterprise, przedstawiona metoda ma zastosowanie do tych wersji Windows 7 (wspierają ją również wszystkie wersje Windows Server 2008 R2 oraz Hyper-V Server 2008 R2). Główną zaletą rozwiązania jest prostota ewentualnej reinstalacji – wystarczy nadpisanie pliku VHD. Niedogodności, które występują w systemach zainstalowanych do VHD przedstawiłem już jakiś czas temu, warto o nich przeczytać zanim zdecydujemy się na taką instalację. Procedura opisywana poniżej nie należy do najłatwiejszych i jest dedykowana dla zaawansowanych, jest trudniejsza niż poprzedni wpis o instalowania Windows 7 na USB. Rozwiązanie testowałem na laptopie Dell D630, D6400 oraz na stacji roboczej Dell Vostro 430, na każdym z nich działało poprawnie. Jeśli się zdecydowałeś na wprowadzenie go w życie powinieneś się zaopatrzyć w:

• Nośnik instalacyjny Windows 7 (DVD, klucz USB lub rozpakowany obraz płyty)
• Windows Automated Installation Kit (AIK) for Windows 7
• Napęd USB (dysk lub duży szybki flash) na którym zainstalujemy system do pliku VHD. Dla Windows 7 minimalna wielkość dysku to 16GB, mi udało się jednak do testów zainstalować na flashu 8GB.

Wszystkie poniższe operacje wykonywałem na Windows 7 Ultimate x64 z zainstalowanym pakietem WAIK, gdzie:

• C: to dysk systemowy
• D: napęd DVD (może być to też klucz USB lub zamiast tego można użyć ścieżki do rozpakowanego obrazu płyty) z instalatorem Windows 7
• W porcie USB znajduje się klucz USB na którym zainstalowany zostanie system. UWAGA! Wszystkie dane z nośnika wymiennego zostaną skasowane, nie jest to koniecznością, zdecydowałem się na to z powodu przejrzystości opisu.

Ad rem!

1. Uruchamiamy CMD z uprawnieniami Adminsitratora, za jego pomocą tworzymy w folderze nowym folderze WINvhd na dysku C: plik VHD o wielkości prawie 15GB, formatujemy jego zawartość i nadajemy oznaczenie R:.
   

   mkdir c:\WINvhd
   diskpart
   create vdisk file=c:\WINvhd\Windows.vhd maximum=15000 type=fixed
   select vdisk file=c:\WINvhd\Windows.vhd
   attach vdisk
   create partition primary
   assign letter=R
   format quick fs=ntfs label=WINvhd
   exit

2. Rozpakowanie pliku WIM, przechodzimy do folderu gdzie znajduje się ImageX, w moim przypadku używam wersji X64. W drugiej linii sprawdzamy jakie są wszystkie wersje systemu dostępne w pliku WIM, w moim przypadku Windows 7 Ultimate X64 był dostępny jako <IMAGE INDEX=”4″>, dlatego w następnym kroku pojawiła się cyfra 4.
   

   cd /d “C:\Program Files\Windows AIK\Tools\amd64″
   imagex /info d:\sources\install.wim
   imagex /apply /check d:\sources\install.wim 4 R:\

3. Odłaczamy dysk VHD.
   

   diskpart
   select vdisk file=c:\WINvhd\Windows.vhd
   detach vdisk
   exit

4. Sprawdzamy którym urządzeniem jest docelowy napęd USB po czym wymazujemy jego zawartość, tworzymy nową partycję i formatujemy ją na NTFS i nadajemy oznaczenie Z:.
   

   diskpart
   list disk
   select disk <numer napędu USB>
   clean
   create partition primary
   select partition 1
   active
   format quick fs=ntfs
   assignletter=Z
   exit

5. Kopiujemy plik VHD na napęd USB.
   

   copy c:\WINvhd\Windows.vhd Z:

6. Nadpisujemy MBR na napędzie USB.
   

   cd /d “c:\program files\Windows AIK\Tools\PETools\AMD64\”
   bootsect /nt60 Z: /force /mbr

7. Podłaczamy dysk VHD z napędu USB, powinien być widoczny jako R:.
   

   diskpart
   select vdisk file=z:\Windows.vhd
   attach vdisk
   exit

8. Zmiana parametrów bootowania.
   

   bcdboot r:\windows /s Z:

9. Dodajemy wpisy do rejestru systemu na VHD wymuszające wyłączenie pliku wymiany w celu ograniczenia zapisów na napęd USB (w razie chęci posiadania pliku wymiany z komend w linii 2 i 3 można zrezygnować)  oraz zmieniamy ustawienia startu usług związanych z magistralą USB.
   

   REG LOAD HKLM\WindowsTemp r:\windows\system32\config\system
   REG ADD “HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Control\Session Manager\Memory Management” /v PagingFiles /t REG_MULTI_SZ /d “” /f
   REG DELETE “HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Control\Session Manager\Memory Management” /v ExistingPageFiles /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBCCGP /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBEHCI /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBHUB /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBSTOR /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBUHCI /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBCCGP /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBEHCI /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBHUB /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBSTOR /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBUHCI /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG UNLOAD HKLM\WindowsTemp

10. Przechodzimy exploratorem windows do R:\windows\inf i edytujemy następujące pliki: usb.inf, usbport.inf, usbstor.inf; dodając na początku ich treści:
    

    [*.AddService]
    StartType = 0
    LoadOrderGroup = boot bus extender

11. Odłączamy dysk VHD.
    

    diskpart
    select vdisk file=z:\Windows.vhd
    detach vdisk
    exit

12. Klucz USB z Windows 7 jest już przygotowany, można się z niego spróbować zabootować. Klucz po przygotowaniu można użyć na innej konfiguracji sprzętowej (uruchomić go na innym komputerze) ważne, żeby konfiguracja napędów była identyczna jak w momencie kiedy była przygotowywana w innym wypadku po zabootowaniu się z klucza zobaczymy informację, że start jest niemożliwy, należy wtedy edytować konfigurację bootowania na kluczu USB (dalej opis jak to zrobić). Jeśli się udało to na ekranie zobaczmy końcową fazę konfiguracji systemu. Po tym nastąpi automatyczny restart, po którym przechodzimy do punktu 13.  W razie problemów z bootowaniem z nowoutworzonego VHD na USB należy wystartować komputer z nośnika instalacyjnego, uruchomić linię komend (Shift + F10), za jej pomocą podpiąć dysk VHD (podobnie jak punkt 7 ale podając odpowiednie litery napędów) a następnie ręcznie zmienić parametry bootowania za pomocą polecenia BCDboot (punkt 8 ze wskazaniem odpowiednich dysków). Dokładniejszy opis jak posługiwać się BCDboot znajduje się tym i w  tym artykule.
13. Po automatycznym restarcie najprawdopodobniej system się nie włączy poprawnie. Będzie się resetował podczas startu. Jest to spowodowane przywracaniem ustawień domyślnych rejestrów usług magistrali USB przez instalator. Zanim system będzie gotowy do pracy taka sytuacja wydarzy się dwukrotnie. Należy wtedy podpiąć dysk do działającego systemu i wykonać po kolei kroki: 7, 9, 10, 11 i zabootować się jeszcze raz. Te same kroki należy podjąć jeśli zmienią się ustawienia i system będzie się resetował podczas startu, zdarza się, że instalacja poprawek zmienia ustawienia rejestrów odpowiedzialnych za USB, co powoduje problemy ze startem.

Przedstawiona procedura działa zarówno z Windows 7 i Windows Server 2008 R2.

[update 27.01.2010]
Zgodnie z informacją jaką w dniu dzisiejszym otrzymałem z Centrum Obsługi Klienta Microsoft taka instalacja jest dopuszczona przez licencję Windows 7 i Windows Server 2008 R2. Cytat z maila jaki w tej sprawie otrzymałem: “Instalacja systemu na nośniku danych jakim jest USB, jest możliwa i nie powoduje, że takie postępowanie stoi w sprzeczności z licencją. Należy zwrócić uwagę na fakt, że oprogramowanie załadowane z napędu USB – w przypadku licencji OEM, przypisze się do komputera i instalacja na innym urządzeniu z tego napędu nie jest możliwa“.

źródła, poza własnym doświadczeniem:
Microsoft Hyper-V Server 2008 R2 RTM & More – Microsoft Virtualization Team Blog
Deploying Microsoft Hyper-V Server 2008 R2 on USB Flash Drive – TechNet
Walkthrough: Deploy a Virtual Hard Disk for Native Boot – TechNet
Virtual Hard Disks in Windows Server 2008 R2 and Windows 7 – TechNet
Instalacja Windows 7 oraz Windows Server 2008 R2 w plikach VHD – wss.pl
ImageX Technical Reference – TechNet
Add a Native-Boot Virtual Hard Disk to the Boot Menu – TechNet
BCDboot Command-Line Options – TechNet

Dawno temu znalazłem wpis na blogu Micorosft Virtualization Team, na którym wyczytałem o możliwościach uruchamiania systemu zainstalowanego na USB: “One thing our customers and partners requested was the ability to boot from flash. Customers told us they would like to purchase a server from their hardware partner of choice with Hyper-V included and they wanted the ability to choose whether it was on traditional spinning media or flash media. You got it.”. Zacząłem szukać tego opisu i znalazłem opis na TechNecie poświęcony właśnie takiemu wdrażaniu Hyper-V Server 2008 R2, przygotowując opis bazowałem głównie na tym dokumencie. Dokument wprowadza skrót UDF od USB Flash Device, zawiera też kilka obwarowań co do tej instalacji, które po przetłumaczeniu brzmią:

• Instalacja Microsoft Hyper-V Server 2008 R2 na UFD, który nie jest wewnętrznym komponentem komputera jak np. przenośny zewnętrzny flash USB nie jest dozwolona.
• UFD musi być komponentem wewnętrznym wbudowanym w serwer zgodnie z dokładnym opisem zawartym w dokumencie.

Aby przeprowadzić instalację Hyper-V Server 2008 R2 urządzeniu USB należy przygotować:

• Nośnik instalacyjny (może być DVD, klucz USB, lub jako rozpakowany obraz) Hyper-V Server 2008 R2
• Windows Automated Installation Kit (AIK) for Windows 7
• Napęd USB (dysk lub duży szybki flash) na którym zainstalujemy system do pliku VHD. Minimalna wielkość to 8GB, zalecana 16GB.

Wszystkie poniższe operacje wykonywałem na Windows 7 Ultimate x64 z zainstalowanym pakietem WAIK, gdzie:

• C: to dysk systemowy
• D: napęd DVD (może być również klucz USB, jak również rozpakowany obraz płyty) z instalatorem Hyper-V Server 2008 R2
• W porcie USB znajduje się klucz USB na którym zainstalowany zostanie system. UWAGA! Wszystkie dane z nośnika wymiennego zostaną skasowane, nie jest to koniecznością, zdecydowałem się na to z powodu przejrzystości opisu.

Ad rem!

1. Uruchamiamy CMD z uprawnieniami Administratora, za jego pomocą tworzymy w folderze nowym folderze WINvhd na dysku C: plik VHD o wielkości prawie 15GB, formatujemy jego zawartość i nadajemy oznaczenie R:.
   

   mkdir c:\WINvhd
   diskpart
   create vdisk file=c:\WINvhd\HVserver.vhd maximum=15000 type=fixed
   select vdisk file=c:\WINvhd\HVserver.vhd
   attach vdisk
   create partition primary
   assign letter=R
   format quick fs=ntfs label=HVserver
   exit

2. Rozpakowanie pliku WIM, przechodzimy do folderu gdzie znajduje się ImageX, w moim przypadku używam wersji X64, bo Hyper-V Server 2008 R2 jest właśnie X64. W drugiej linii sprawdzamy jakie są wszystkie wersje systemu dostępne w pliku WIM, w tym przypadku jest tylko jedna wersja <IMAGE INDEX=”1″>, właśnie ją wybiorę:) dlatego w następnym kroku pojawiła się cyfra 1.
   

   cd /d “C:\Program Files\Windows AIK\Tools\amd64″
   imagex /info d:\sources\install.wim
   imagex /apply /check d:\sources\install.wim 1 R:\

3. Odłaczamy dysk VHD.
   

   diskpart
   select vdisk file=c:\WINvhd\Windows.vhd
   detach vdisk
   exit

4. Sprawdzamy którym urządzeniem jest docelowy napęd USB, następnie wymazujemy jego zawartość, tworzymy nową partycję i formatujemy ją na NTFS i nadajemy oznaczenie Z:.
   

   diskpart
   list disk
   select disk <numer napędu USB>
   clean
   create partition primary
   select partition 1
   active
   format quick fs=ntfs
   assign letter=Z
   exit

5. Kopiujemy plik VHD na napęd USB.
   

   copy c:\WINvhd\HVserver.vhd Z:

6. Nadpisujemy MBR na napędzie USB.
   

   cd /d “c:\program files\Windows AIK\Tools\PETools\AMD64\”
   bootsect /nt60 Z: /force /mbr

7. Podłączamy dysk VHD z napędu USB, powinien być widoczny jako R:.
   

   diskpart
   select vdisk file=z:\HVserver.vhd
   attach vdisk
   exit

8. Zmiana parametrów bootowania.
   

   bcdboot r:\windows /s Z:

9. Dodajemy wpisy do rejestru systemu na VHD wymuszające wyłączenie pliku wymiany w celu ograniczenia ilości cykli zapisów na napęd USB.
   

   REG LOAD HKLM\WindowsTemp r:\windows\system32\config\system
   REG ADD “HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Control\Session Manager\Memory Management” /v PagingFiles /t REG_MULTI_SZ /d “” /f
   REG DELETE “HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Control\Session Manager\Memory Management” /v ExistingPageFiles /f
   REG UNLOAD HKLM\WindowsTemp

10. Odłączamy dysk VHD.
    

    diskpart
    select vdisk file=z:\HVserver.vhd
    detach vdisk
    exit

11. Klucz USB z Hyper-V Server 2008 R2 jest już przygotowany, można się z niego spróbować zabootować. Klucz po przygotowaniu można użyć na innej konfiguracji sprzętowej (uruchomić go na innym komputerze) ważne, żeby konfiguracja napędów była identyczna jak w momencie kiedy była przygotowywana w innym wypadku po zabootowaniu się z klucza zobaczymy informację, że start jest niemożliwy, należy wtedy edytować konfigurację bootowania na kluczu USB (dalej opis jak to zrobić). Jeśli się udało to na ekranie zobaczmy końcową fazę konfiguracji systemu.
12. W razie problemów z bootowaniem z nowoutworzonego VHD na USB należy wystartować komputer z nośnika instalacyjnego, uruchomić linię komend (Shift + F10), za jej pomocą podpiąć dysk VHD (podobnie jak punkt 7 ale podając odpowiednie litery napędów) a następnie ręcznie zmienić parametry bootowania za pomocą polecenia BCDboot (punkt 8 ze wskazaniem odpowiednich dysków). Dokładniejszy opis jak posługiwać sie BCDboot znajduje się tym i w  tym artykule.

Rozwiązanie testowałem na stacji roboczej Dell Vostro 420 i 430, na każdym z nich działało poprawnie.

Bardzo ciekawie wygląda zastosowanie tej metody w infrastrukturze na której Hyper-V działa na bezdyskowych serwerach przeznaczonych do wirtualizacji przy podłączonych dyskach SAN na których znajdują się wirtualne systemy. Wcześniej w takim scenariuszu mogła pracować tylko wirtualizacja rodem z VMware.

źródła, poza własnym doświadczeniem:

Microsoft Hyper-V Server 2008 R2 RTM & More – Microsoft Virtualization Team Blog

Deploying Microsoft Hyper-V Server 2008 R2 on USB Flash Drive – TechNet

Walkthrough: Deploy a Virtual Hard Disk for Native Boot – TechNet

Virtual Hard Disks in Windows Server 2008 R2 and Windows 7 – TechNet

Instalacja Windows 7 oraz Windows Server 2008 R2 w plikach VHD – wss.pl

ImageX Technical Reference – TechNet

Add a Native-Boot Virtual Hard Disk to the Boot Menu – TechNet

BCDboot Command-Line Options – TechNet

Nie udało mi się znaleźć nigdzie dobrej metody na instalację Windows 7 i Windows Server 2008 R2 na kluczu USB dlatego postanowiłem się zabrać samemu za napisanie tutoriala. Rozwiązanie to jest rozwojową modyfikacją mojego pomysłu z przed 2 lat, jest od niego też dużo prostsze. Należy pamiętać o tym, że nie jest wspierane przez Microsoft. Domyślnie podczas startu Windows 7 i Windows Server 2008 R2 magistrala USB jest resetowana (tak samo jak w Windows Vista i Windows Server 2008) co w wypadku instalacji na napędzie USB powoduje przerwanie startu i restart komputera, w moim opisie przeciwdziałam temu przez wpisy w rejestrze i edycję plików. Procedura opisywana poniżej wymaga nieco uwagi a nie tylko wklejania poszczególnych linii do CMD. Wszystkie skomplikowane operacje zostały dodatkowo opisane. Jej działanie testowałem na laptopie Dell D630, D430, D6400 oraz na stacji roboczej Dell Vostro 430, na każdym z nich działało poprawnie.

Jeśli mimo to się zdecydowałeś należy się zaopatrzyć w:

• Nośnik instalacyjny Windows 7 (może być na kluczu USB)
• Windows Automated Installation Kit (AIK) for Windows 7
• Napęd USB (dysk lub duży szybki flash) na którym zainstalujemy system. Dla Windows 7 minimalna zalecana wielkość dysku to 16GB, mi udało się jednak do testów zainstalować na flashu 8GB.

Wszystkie poniższe operacje wykonywałem na Windows 7 Ultimate x64 z zainstalowanym pakietem WAIK, gdzie:

• C: to dysk systemowy
• D: napęd DVD (może być to też klucz USB, można również się posłużyć rozpakowanym obrazem) z instalatorem Windows 7
• W porcie USB znajduje się klucz USB na którym zainstalowany zostanie system. UWAGA! Wszystkie dane z nośnika wymiennego zostaną skasowane, nie jest to koniecznością (z punktu 1 można zrezygnować jeśli jesteśmy pewni, że pierwsza partycja podstawowa na kluczu jest aktywna i jest sformatowana na NTFS, w takim wypadku należy zmienić tylko jej literę na Z:), zdecydowałem się na to z powodu przejrzystości opisu.

Ad rem!

1. Uruchamiamy CMD z uprawnieniami Administratora, za jego pomocą czyścimy dysk USB, formatujemy jego zawartość i nadajemy oznaczenie Z:.
   

   diskpart
   list disk
   select disk <numer napędu USB>
   clean
   create partition primary
   select partition 1
   active
   format quick fs=ntfs
   assign letter=Z
   exit

2. Rozpakowanie pliku WIM, przechodzimy do folderu gdzie znajduje się ImageX, w moim przypadku wdrażam wersję X64 (dlatego AMD64 w pierwszej linii, przy wdrażaniu X86 ścieżka będzie miała oczywiście X86 na końcu ). W drugiej linii sprawdzamy jakie są wszystkie wersje systemu dostępne w pliku WIM, w moim przypadku Windows 7 Ultimate X64 był dostępny jako <IMAGE INDEX=”4″>, dlatego w następnym kroku pojawiła się cyfra 4.
   

   cd /d “C:\Program Files\Windows AIK\Tools\amd64″
   imagex /info d:\sources\install.wim
   imagex /apply /check d:\sources\install.wim 4 Z:\

3. Nadpisujemy MBR na napędzie USB (znów robię to dla wersji X64).
   

   cd /d “c:\program files\Windows AIK\Tools\PETools\AMD64\”
   bootsect /nt60 Z: /force /mbr

4. Zmiana parametrów bootowania.
   

   bcdboot Z:\windows /s Z:

5. Dodajemy wpisy do rejestru systemu na USB wymuszające wyłączenie pliku wymiany w celu ograniczenia zapisów na napęd USB (w razie chęci posiadania pliku wymiany z komend w linii 2 i 3 można zrezygnować jeśli chcemy zachować plik wymiany o domyślnych parametrach)  oraz zmieniamy ustawienia startu usług związanych z magistralą USB.
   

   REG LOAD HKLM\WindowsTemp z:\windows\system32\config\system
   REG ADD “HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Control\Session Manager\Memory Management” /v PagingFiles /t REG_MULTI_SZ /d “” /f
   REG DELETE “HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Control\Session Manager\Memory Management” /v ExistingPageFiles /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBCCGP /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBEHCI /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBHUB /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBSTOR /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBUHCI /v Start /t REG_DWORD /d 00000000 /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBCCGP /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBEHCI /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBHUB /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBSTOR /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG ADD HKLM\WindowsTemp\ControlSet001\Services\USBUHCI /v Group /t REG_SZ /d “Boot bus extender” /f
   REG UNLOAD HKLM\WindowsTemp

6. Przechodzimy eksploratorem windows do Z:\windows\inf i edytujemy następujące pliki: usb.inf, usbport.inf, usbstor.inf; dodając na początku ich treści:
   

   [*.AddService]
   StartType = 0
   LoadOrderGroup = boot bus extender

7. Klucz USB z Windows 7 jest już przygotowany, można się z niego spróbować zabootować. Klucz po przygotowaniu można użyć na innej konfiguracji sprzętowej (uruchomić go na innym komputerze).
8. Po automatycznym restarcie najprawdopodobniej system się nie włączy poprawnie. Będzie się resetował kilka sekund po starcie. Jest to spowodowane przywracaniem ustawień domyślnych rejestrów usług magistrali USB przez instalator. Zanim system będzie gotowy do pracy taka sytuacja wydarzy się dwukrotnie. Należy wtedy wykonać po kolei kroki: 5 i 6, po czym zabootować się jeszcze raz. Te same kroki należy podjąć jeśli zmienią się ustawienia i system będzie się resetował podczas startu, zdarza się, że instalacja poprawek zmienia ustawienia rejestrów odpowiedzialnych za USB, co powoduje problemy ze startem.

Przedstawioną metodę można stosować dla Windows 7 i Windows Server 2008 R2 oraz Hyper-V Server 2008 R2 (dla Hyper-V Server 2008 R2 jest wspierane przez Microsoft do instalacji do dysku VHD na USB, opiszę to wkrótce). Warto też mieć na uwadze, że wydajne USB 3.0 niedługo trafi pod strzechy (w tej chwili nie mam możliwości prawdzenia rozwiązania w praktyce), może to spowodować, że rozruch systemu z USB stanie się o wiele bardziej popularny z powodu prędkości porównywalnej do interfejsu SATA 2.

Jeśli chodzi o legalność rozwiązania jestem w trakcie ustalania jakie zdanie na temat tej metody instalacji ma firma Microsoft. Przytoczę fragment licencji Windows 7, w oryginale:

“The software is licensed on a per copy per computer basis. A computer is a physical hardware system with an internal storage device capable of running the software. A hardware partition or blade is considered to be a separate computer.”

Po polsku brzmi to:

“Oprogramowanie jest licencjonowane w trybie kopii na komputer. Komputer to fizyczny system sprzętowy z wewnętrznym urządzeniem magazynującym dane służący do uruchomiania oprogramowania. Partycja sprzętowa lub dysk typu blade są uznawane za oddzielne komputery.”

Biorąc to dosłownie instalacja na kluczu USB znajdującym się wewnątrz sprzętu komputerowego (np. klucz podłączony wewnątrz komputera nie wystający poza obudowę)  wydaje się dopuszczalna ale tak jak napisałem parę linijek wyżej jestem w trakcie sprawdzania u źródła.

[update 27.01.2010]
Zgodnie z informacją jaką w dniu dzisiejszym otrzymałem z Centrum Obsługi Klienta Microsoft taka instalacja jest dopuszczona przez licencję Windows 7 i Windows Server 2008 R2. Cytat z maila jaki w tej sprawie otrzymałem: “Instalacja systemu na nośniku danych jakim jest USB, jest możliwa i nie powoduje, że takie postępowanie stoi w sprzeczności z licencją. Należy zwrócić uwagę na fakt, że oprogramowanie załadowane z napędu USB – w przypadku licencji OEM, przypisze się do komputera i instalacja na innym urządzeniu z tego napędu nie jest możliwa“.

źródła, poza własnym doświadczeniem:

ImageX Technical Reference – TechNet

BCDboot Command-Line Options – TechNet

Aby utworzyć widok panela SuperAdmin należy:

• Utworzyć w dowolnym miejscu nowy folder
• Przemianować go na: SuperAdmin.{ED7BA470-8E54-465E-825C-99712043E01C}
• Po kliknięciu na folder ukaże się okno z całym mnóstwem ustawień:

Lista innych dostępnych GUIDów, które można wykorzystać w podobny sposób, by uzyskac łatwy dostęp do określonego menu jest dostępna na MSDN.

Metoda działa również w Windows Server 2008 R2 oraz Windows Server 2008 i Windows Vista ale tylko w wersji 32 bitowej (w wersji 64 bitowej po utworzeniu folderu explorer zaczyna działać niestabilnie, usunięcie folderu ratuje sytuację).

Zadałem sobie trochę trudu starając się odszukać najstarszą notkę o użyciu tej funkcjonalności i znalazłem wpis z 28.11.2007 dotyczący Windows Vista.

W razie problemów przykład usunięcia folderu. Za pomocą linii komend przejść tam gdzie został umieszczony folder i naprawić problem usuwając nowoutworzony folder:

cd tam_gdzie_jest_folder

rd SuperAdmin.{ED7BA470-8E54-465E-825C-99712043E01C}

źródła:

Canonical Names of Control Panel Items – MSDN

Enable GodMode On Windows 7 – Geek In Disguise

Enable Windows 7 SuperAdmin-Mode – Helmers Blog

[Registry Hack] VISTA – All Control Panel & Setting tasks at one place – MeraWindows.com

Dość słabo udokumentowane jest działanie Windows Server Backup i zarządzanie nim. Dokumentacja po Polsku niestety nie istnieje, szkoda. Postaram się zebrać kilka istotnych praktycznych informacji o zarządzaniu wielkością kopii zapasowych tworzonych przez WSB.

Na początek kilka podstawowych informacji o WSB:

• Windows Server Backup to wbudowane w system narzędzie do tworzenia i zarządzania kopiami zapasowymi. Jest dostępne w każdej wersji systemu Windows Server.
• Umożliwia tworzenie kopii zapasowych na żądanie i w oparciu o harmonogram.
• Podczas wykonywania kopii wykorzystywany jest mechanizm VSS (Volume Shadow Copy).
• Kopie zapasowe mogą być wykonywane dla całych woluminów (kopia sektor po sektorze) jak i dla wskazanych folderów/plików.
• Kopie zapasowe składowane mogą być na specjalnie do tego przygotowanym dysku, folderze lub folderze sieciowym (dla folderu sieciowego możliwa jest obsługa tylko jednej kopii wstecz).
• Kopia zapasowa zapisywana jest do pliku VHD, których maksymalna wspierana wielkość to 2088958MB (w Windows Server 2008 R2 przy kopii tylko folderów i plików ten limit nie obowiązuje).
• W przypadku gdy folder do którego dokonywany jest backup jest pełny WSB usuwa najstarsze wersje kopii dla bieżącego backupu, po tym usuwana jest wersja volume shadow copy należąca do tej wersji kopii.

Po zaznajomieniu się z mechanizmem WSB można się zastanowić jak usuwać stare kopie zapasowe. Posłużymy się do tego głównie komendą wbadmin.

• Przykłady na sprawdzenie wersji kopii zapasowych. i informacji o powiązanych z nimi Snapshoot ID (Shadow Copy ID):

wbadmin get versions

wbadmin get versions -backupTarget:h:

wbadmin get versions -backupTarget:\\servername\share -machine:server01

• Przykłady na usuwanie backupów wykonanych wraz z system state:

wbadmin delete systemstatebackup –version: 01/01/2010-10:51

wbadmin delete systemstatebackup –backupTarget:h: –deleteOldest

wbadmin delete systemstatebackup -keepversions:2

• Usunięcie najstarszego backupu wykonanego bez system state, wykorzystywane jest tu narzedzie: diskshadow.

DiskShadow.exe

Delete shadows OLDEST <BackupStorageLocation>

Exit

• Usuwanie backupów wykonanych bez system state w przypadku potrzeby usunięcia konkretnego Shadow Copy ID jest nieco bardziej skomplikowane. Podzieliłem je na trzy etapy: a -  ustalenie wersji backupu, b – ustalenie Shadow Copy ID, c – Usunięcie wybranego Shadow Copy ID. Wykorzystwana jest tu również komenda: vssadmin.

a.

vssadmin list shadows /for=<BackupTarget>

vssadmin list shadows /for=h:

b.

Należy pamiętać, że Shadow Copy ID jest tym samym co Snapshot ID

c.

DiskShadow.exe

Delete shadows ID <Shadow Copy ID>

Exit

źródła poza własnym doświadczeniem:

Windows Server Backup Step-by-Step Guide for Windows Server 2008 R2 – TechNet

Planning for Backup – TechNet

Backup Version and Space Management in Windows Server Backup – Microsoft Storage Team

Wbadmin – TechNet

Zarządzanie backupem Hyper-V – WSS.pl

Poniższy scenariusz ma zastosowanie dla wdrażania systemów: Windows 7, Vista, Server 2008, Server 2008 R2. Można go wykonać na powyższych systemach jak również na Windows XP i Server 2003.

Aby przygotować integrację na Windows 7 niezbędne jest zainstalowanie:

• MDT 2010 w wersji odpowiedniej dla komputera na którym dokonujemy integracji x86 lub x64 (w screencascie wykorzystałem x86)
• Pakiet AIK dla Windows 7

W przypadku integracji na starszych systemach poza instalacją powyższych aplikacji należy sprawdzić dodatkowo czy posiadamy:

• Microsoft Management Console (MMC) w wersji 3.0
• Microsoft .NET Framework 2.0 lub nowszy
• Windows PowerShell w wersji 1.0 lub 2.0 CTP3 lub nowszy

Dla potrzeb pokazu przygotowałem na pulpicie:

• Rozpakowany obraz Windows 7 Ultimate x86 – może być też inna wersja, pliki mogą być również skopiowane z płyty
• Rozpakowany obraz płyty instalacyjnej Microsoft Office 2007 Ultimate – jw
• Przygotowany zgodnie z postem Aarona Parkera pakiet instalacyjny Adobe Reader 9.1

Proces przygotowywania obrazu instalacyjnego prezentuje poniższy screencast, zapraszam do oglądania:

Tak przygotowany obraz ISO można wykorzystać do instalacji zarówno z DVD jak i z USB.

W screencascie obiecałem podać parametry instalatora, które wprowadziłem dla:

• Microsoft Office 2007 Ultimate: setup.exe /config Ultimater.WW\config.xml
• Adobe Reader 9.1:  MSIEXEC /I AcroRead.msi ALLUSERS=TRUE TRANSFORMS=AdobeReader9.mst /QB

Przeprowadziłem rozruch (boot) z przygotowanego w ten sposób obrazu w celu zainstalowania zintegrowanego z aplikacjami systemu:

Jak widać proces przygotowania scenariusza Lite Touch Deployment jest dość prosty a efekt bardzo ułatwia wdrażanie nowych systemów wraz z aplikacjami w małych organizacjach i u zaawansowanych użytkowników domowych. Można go modyfikować zgodnie z potrzebami.

Zapraszam do komentowania i zadawania pytań w komentarzach.

źródła, poza własnym doświadczeniem:

Microsoft Deployment Toolkit – wirtyna produktu

Microsoft Deployment Toolkit (MDT) 2010 – witryna pobierania

The Windows® Automated Installation Kit (AIK) for Windows® 7 – witryna pobierania

Using enterprise deployment tools for the 2007 Office system – TechNet

Config.xml file in the 2007 Office system – TechNet

Deploying Adobe Reader 9 for Windows - by Aaron Parker

Windows 7 USB/DVD Download Tool to prosta aplikacja po zainstalowaniu której w kilku krokach można przygotować startujący z USB instalator Windows 7. Dodatkową opcją jest nagranie bootowalnej płyty DVD – ale jak dla mnie akurat ta funkcja to przerost formy nad treścią:)

Program jest przeznaczony dla przygotowania startu Windows 7 ale można za jego pomocą spreparować również instalator Windows Vista oraz Windows Server 2008/2008 R2.

Kilka screenów pokazujących działanie programu:

Warunkiem uruchomienia jest posiadanie .NET Framework 2.0 lub nowszego. Program można uruchomić na Windows XP!, Windows Vista, Windows 7.

Witryna pobierania Windows 7 USB/DVD Download Tool.

Bezpośredni link to pobierania instalatora.

Inne sposoby na przygotowanie bootowalnego z USB instalatora Windows 7:

Opis aplikacji A bootable USB

Opis przygotowania instalatora Windows 7 na USB za pomocą narzędzi dostępnych w systemie

źródła:

Windows 7 USB/DVD Download Tool

własne doświadczenia z instalowaniem systemów z kluczy USB

Aby zainstalować powłokę PowerShell na Hyper-V Server 2008 R2 należy:

• Z menu konfiguracji systemu (niebieska konsola: Server Configuration) wybieramy: “4″ (Configure Remote Management), a następnie “2″ (Enable Windows PowerShell). Podczas tej operacji zainstalowany zostanie .NET Framework, PowerShell oraz zmieniona polityka uruchamianie skryptów PowerShell na RemoteSigned pozwalającą na uruchamianie niepodpisanych skryptów (np. pobranych z Internetu).
• System zaproponuje restart, który akceptujemy.

• Po restarcie uruchomimy PowerShell komendą:

start PowerShell

To samo można również zrobić również standardowo jak na Windows Server 2008 R2 w wersji Core:

• Zainstalować .NET Framework:

start /w ocsetup NetFx2-ServerCore

• Zainstalować PowerShell:

start /w ocsetup MicrosoftWindowsPowerShell

• Aby umożliwić uruchamianie skryptów które nie są podpisane należy w PowerShell podać komendę (polecam zapoznać się z podstawową dokumentacją PowerShell):

Set-ExecutionPolicy RemoteSigned

Teraz zarządzanie maszynami Wirtualnymi na Hyper-V Server i Hyper-V zainstalowanym jako rola w Windows Server 2008 R2 wreszcie jest na dobrym poziomie. Postaram się niedługo podzielić PowerShellowymi skryptami których używam do backupu i wykonywania migawek wirtualnych systemów.

źródło: własne doświadczenia poparte dokumentacją

Aby “uzbroić” TimeBomb odliczający czas do aktywacji należy uruchomić z uprawnieniami Administratora w linii komend polecenie.

slmgr /rearm

Po jej wykonaniu TimeBomb zostanie zresetowany i zacznie odliczanie od nowa. Komendę można wykonać maksymalnie 3 razy gdy zbliża się moment aktywacji  przedłużając w tej sposób okres użytkowania systemu z 30 do 120 dni lub z 3 do 12 (w zależności od początkowego ustawienia Timebomb w naszym systemie).

Aby przekonać się w prosty sposób ile czasu pozostało do konieczności aktywacji należy w linii komend uruchomić polecenie:

slmgr /dli

Czas w jakim ma zostać wykonana aktywacja można sprawdzić również we właściwościach systemu.

Opisana procedura pozwala na przesunięcie aktywacji również w Windows Vista, Server 2008 i Server 2008 R2.

źródło: własne doświadczenia

“A bootable USB” to program napisany przez człowieka o ksywce Aris. Za jego pomocą można przeprowadzić cały proces budowania bootowalnego klucza USB z płyty instalacyjnej Windows 7 lub Windows lub Windows Server 2008 R2 bądź jej obrazu ISO. Program oczywiście umożliwia też przygotowanie startowego klucza USB z Windows Vista i Windows Server 2008.

Do przeprowadzenia operacji poza programem niezbędne są:

• Klucz USB 4GB lub większy
• Nośnik z Windows 7,Vista, Server 2008 R2, Server 2008 lub jego obraz ISO
• System na którym wykonamy operację (Windows 7,Vista, Server 2008 R2 lub Server 2008)

Program po pobraniu wymaga instalacji:

Po przeprowadzeniu jej otrzymujemy dostęp do aplikacji (wymaga uruchomienia z uprawnieniami administratora), której okno wygląda tak:

Program przeprowadzi nas przez cała operację.

Aby pobrać program należy posłużyć się jednym z poniższych linków:

Rapidshare Mediafire Skydrive

Trochę denerwujące może tylko być brak komunikatów o zakończeniach poszczególnych etapów operacji.

źródło: A Bootable USB: Utility to Create Bootable USB Drive to Install Windows Vista, Server 2008 and 7

Mamy oficjalnie nowe wersje Windows!

Otwieramy szampany:)

źródła:

Windows 7 Has Been Released to Manufacturing – The Windows Blog

Windows Server 2008 R2 Reaches the RTM Milestone! – Windows Server Division WebLog

Aby edytować plik hosts, który jest wykorzystywany przez system przy rozwiązywaniu nazw jako pierwszy należy go najpierw znaleźć:)

Domyślnym folderem gdzie powinien się znajdować plik jest: %systemroot%\system32\drivers\etc. Najprościej dostać się do niego wpisując lokalizację w “uruchom”.

Potem tylko edytować plik hosts – wymaga podniesienia uprawnień.

Dostanie się do pliku hosts na systemach x64 może sprawiać problemy dla aplikacji 32bitowych (np. Total Commander), które nie umieją obsłużyć x64 drzewa plików. Aby rozwiązać ten problem należy utworzyć w %systemroot% folder “sysnative”. Przeglądając ten folder za pomocą aplikacji 32bitowych odnajdziemy kompletną zawartość, której spodziewamy się w “System32″.

Rozwiązanie ma zastosowanie  w innych x64 wersjach Windows.

źródło: własne doświadczenia

Można to zmienić przez edycję rejestru:

Windows Registry Editor Version
5.00[HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Explorer\Advanced]“IconsOnly”=dword:00000000

Po dodaniu wpisu do rejestru i przelogowaniu podgląd miniatur jest włączony.

źródło: własne doświadczenia

Uruchamiając kreator włączający BitLockera na komputerze bez TPM 1.2 napotkamy na następujący komunikat:

“A compatible Trusted Platform Module (TPM) Service Device must be present on this computer, but TPM was not found. Please contact your system administrator to enable BitLocker.”

Nie się czym przerażać:) To było w planie. Działanie to jest spowodowane
przez domyślne ustawienie Group Policy (Zasad Grupy) dla BitLockera.

Aby zezwolić na składowanie klucza na napędzie USB należy:

• uruchomić edytor zasad grupy
  gpedit.msc
• przejść do Computer Configuration -> Administrative Templates -> Windows
  Components -> BitLocker Drive Encryption -> Operating System Drives ->
  Require Additional Authentication at Startup:



• Włączyć tę zasadę (Enabled). Automatycznie zaznaczy się tick przy “Alow
  BitLocker without a compatible TPM (requires a startup key on USB flash
  drive)”, właśnie to ustawienia wymusza wygenerowanie błędu na pierwszym
  screenie z tego wpisu (ciekawscy pewnie zauważą, że można również globalnie
  wyłączyć możliwość szyfrowania z użyciem TPM):
  

Po zmianie ustawień kreator włączenia BitLockera dla dysku systemowego
działa:

Aby kontynuować operację należy podłączyć napęd USB:

Powyższy tekst dotyczy również Windows Server 2008 R2. Zmian można również
dokonać przez GPO jeśli korzystamy z AD Windows Server 2008 R2. Nowe GPO oferuje
praktycznie pełną kontrolę nad BitLockerem (szkoda, że tak późno… …przydało
by się to wcześniej).

źródło: własne doświadczenia

Ta wersja systemu
będzie działała do 1 czerwca 2010, więc jest trochę czasu na testy. Z tego co
podał Microsoft obrazy i możliwość generowania klucza będzie możliwa do czerwca
2009.

Dla upgradujących z wersji Beta

scenariusz przeprowadzenia upgrade.

źródła:

Windows 7
Release Candidate – witryna pobierania

Windows Server 2008 R2 Release Candidate – witryna pobierania