MVP Global Summit
2009 MVP Global Summit, Dzień 4
Mar 5th
Ostatni dzień konferencji odbył się w Washington State Convention & Trade Center (WSCTC).
Dzień ten można podsumować, jako dzień marketingowo-życzeniowy:) Wystąpili ludzie raczej marketingowi a pod koniec każdej sesji można było zadać pytania i wyrazić swoje pobożne życzenia.
- General Session Opening. Przeprowadził Toby Richards.
- Keynote. Na początku wystąpił Mike Nash - Corporate Vice President for Microsoft’s Windows Product Management group. Opowiadał o Windows 7 i przyszłości Windows Live. Zaprezentował demo najnowszego builda Windows 7 i na jego przykładzie opisał, w jaki sposób odbywała się komunikacja między zespołami projektowymi a testerami Windows 7. Po sesji nastąpił blok Q&A. Po nim na scenę wkroczył Steve Ballmer - Chief Executive Officer w Microsoft Corporation (co prawda nie skandował “developers, developers” ale i tak bardzo dynamicznie poruszał się co scenie i bardzo ciężko było mu zrobić dobre zdjęcie;)Opowiadał o planach firmy Microsoft, wpływie kryzysu na rynek IT i przemysł. Sposobach komunikacji ze społecznością i jej wpływie na finalne produkty. Po czym nastąpiła sesja Q&A, podczas której można było porozmawiać z CEO o tym, co boli przeciętnych użytkowników technologii Microsoft.
Po sesji Steve’a nastąpiła przerwa, po której były:
- Keynote Panel Discussion. Prowadził S. Somasegar, Senior Vice President of Microsoft’s Developer Division opowiedział o planach działu programistycznego a następnie prowadził panel dyskusyjny.
- Keynote. Tutaj Bob Kelly – Corporate Vice President for Microsoft’s Server and Tools Division o powiedział o nowościach w Windows Server R2, po prezetacji można było podzielić się z nim swoimi spostrzeżeniami i uwagami. Co też skrzętnie ludzie czynili.
Po tej sesji była przerwa na lunch, a po nim dodatkowe sesje tematyczne z grupami produktowymi.
Później już tylko pożegnania i powrotny lot do Polski. Żeby nie było, że lekko to droga znów na dwóch silnikach: Z Seattle do Chicago leciałem triple 7, z Chicago do Frankfurtu 757 a dalej do domu A321.
źródła:
własne doświadczenia
2009 MVP Global Summit, Dzień 3
Mar 4th
Trzeci dzień jeszcze bardziej obfitujący w ciekawe wydarzenia:) Zaczyna o sobie dawać zmęczenie:)
Z trudem zdążyłem na śniadanie, kawę piłem już w shuttle. Kolejny dzień w Redmont. Na szczęście pogoda trochę lepsza niż wczoraj. Pod budynek gdzie miałem zajęcia (znów na końcu Campusu) dowiozła mnie mała “taksówka”. W cudzysłowiu, bo bezpłatna:) Serwis dla pracowników i gości Microsoft, BTW Toyota Prius to fajne autko z napędem hybrydowym i do tego ma niezłego kopa;)
Zaplanowałem kolejny dzień z zespołem projektowym Windows OS Deployment Team. Tematy na które się zapisałem:
- Microsoft Deployment Toolkit, Application Compatibility Toolkit, and Microsoft Assessment and Planning. Dokładniej chodziło o poznanie zmian w pakiecie powodujących lepsze wsparcie Windows 7.
- Deploying Windows with System Center Configuration Manager and System Center Virtual Machine Manager. Dyskusja oraz pokaz nowych wersji SCCM i SCVMM (nie ujawniono daty ich wprowadzenia nawet pod NDA) z naciskiem na System Center Configuration Manager 2007 SP2 oraz wsparcie dla Windows 7.
Na lunch wybrałem sie do budynku głównego spotkać się ze znajomymi. W przerwie między pierwszym a drugim panelem lunch. Po nim szybko na pozostałe dwie sesje:
- Windows 7 and WinRE in corporate environments. Prezentacja rozwiązania Windows 7 WinRE, dyskusja na temat wydajności rozwiązania w różnych scenariuszach oraz tworzenie odpowiednich procedur.
- User State Migration Tool and TBA Topic. Dyskusja na temat zmian w USMT dla lepszego wsparcia Windows 7.
Wszystkie sesje objęte były restrykcjami wynikającymi z umowy NDA.
Po sesjach szybko do Company Store aby wykorzystać voucher na zniżkowe zakupy. Voucher upoważniał do zakupów po cenach po jakich kupują pracownicy Microsoft (Blue Badge). Pośpiech jak najbardziej wskazany, bo wieczorem party:)
Party w Experience Music Project (EMP) w centrum Seattle, tuż obok Space Needle. Impreza pod hasłem: “Are you ready to ROCK?!?!” Budynek gdzie się odbywała to niesamowite miejsce. Połączenie dyskoteki, pubu i (uwaga!) muzeum. Dokładniej jedno muzeum poswięcone Jimiemu Hendrixowi a drugie fanastyce. Do tego na najwyższym piętrze studio, w którym można spróbować swoich sił w roli rockowej supergwiazdy:) Oczywiście też spróbowaliśmy. Polski zespół, który założyliśmy at hoc nazywał się Zobrovka (nie, nie przewidujemy poważniejszej trasy). Wróciłem do hotelu nieco wcześniej – jutro też ma być ciekawie.
Spać, spać, spać… Do tego się włączył jetlag i niestety się nie da…
źródła:
własne doświadczenia
2009 MVP Global Summit, Dzień 2
Mar 3rd
Jak mi minął drugi dzień konferencji? Pracowicie!
Po śniadaniu w hotelu wsiedliśmy do autokarów, które zabrały nad do Redmont. Po kilkunastu minutach byliśmy już w Campusie. Sesje odbywają się w różnych budynkach, między którymi kursują małe autobusy.
Cały dzień spędziłem w małym gronie MVPies wraz z zespołem projektowym Windows OS Deployment Team – jestem w końcu Setup & Deployment MVP. Okazało się, że grupę mam doborową: Rhonda June Layfield, Andy Malone, Mikael Nystrom, Kenneth E. vonBerg i jeszcze kilka osóbm których jeszcze do tej pory nie poznałem. Gospodarzem spotkania jest Pat Azzarello Senior Program Manager. A poszczególne panele prowadzili Program Managerowie między innymi: Jez Sadler i Terry Dolan.
O czym dyskutowaliśmy? Bo spotkanie miało formę burzy mózgów. Zero marketingu (szacun plus 9)!
- Welcome and Windows 7 Deployment Overview. Rozgrzewka:)
- Deep Dive on Deployment Image Servicing and Management tool. DISM z ludzką twarzą (nawet dla opornych).
W przerwie między pierwszym a drugim panelem lunch. Po nim:
- WDS Enhancements and Native VHD Deployment support. Dlaczego warto używać VHD nawet poza wirtualnymi systemami? Jak sobie tym ułatwić życie?
- What’s next? Czyli, jaka jest przyszłość deploymentu systemu i aplikacji dla Windows 7+. Analiza i próba określenia priorytetów dla nowych rozwiązań.
Niestety całe spotkanie było ściśle objęte NDA, i nie mogę udostępnić więcej informacji.
Tak nam miło minął cały dzień:) Wieczorem wybrałem się na Windows 7 Party. Po party autokar odwiózł mnie do hotelu gdzie natychmiast zasnąłem i obudziłem sie dopiero przed chwilą.
W tej chwili zbliża się 5AM i niedługo pora wstawać, bo zaczyna się kolejny dzień na MVP Global Summit.
źródła:
własne doświadczenia
2009 MVP Global Summit, Dzień 1
Mar 2nd
Dzisiejszy dzień był rozgrzewką przed właściwą konferecją. Rejestracja i kilka sesji odbywających się w Washington State Convention & Trade Center (WSCTC). Po tym wszystkim sesja Keynote.
Jako tematy moich dzisiejszych sesji wybrałem:
- Introduction to Windows High Performance Computing 2008. Sesja podczas której można było się dowiedzieć o podstawach Supercomputingu w wykonaniu Microsoft omawiany był też framework aplikacji dla Windows HPC 2008.
- Product Quality and MVP Feedback. Sesja na której omawiane były drogi pozyskiwania przez Microsoft informacji o problemach i sposoby zarządzania. Podczas sesji bardzo dokładnie można było zapoznać się z planami dotyczącymi Fix It a więc odświeżonym podejściem do KB oraz lepszą lokalizacją KB.
- Sesja Keynote.
- Maciej Aniserowicz
- Marcin Bartoszuk
- Marcin Goł
- Jakub Gutkowski
- Michał Grzegorzewski
- Arkadiusz Iskra – co prawda jako USA, ale jak najbardziej Polak
- Grzegorz Niemirowski
- Maciej Pilecki – znowu jako PL MVP:)
- Karol Stilger
- Robert Stuczyński
- Grzegorz Tworek
- Sebastian Wilczewski
Tak jak pisałem wcześniej. To rozgrzewka przed jutrzejszymi sesjami w Microsoft Corporate Campus, których będzie jutro znacznie więcej.
Po Keynote odbyło się party: Welcome Reception na którym można było porozmawiać z MVPies z całego świata, Następnie sporo ludzi (w tym ekipa z Polski) przeniosła się na Party with Palermo.
W poprzednim poście napisałem o polskich MVP, którzy przyjechali na Summit. Teraz wreszcie mogę podać dokładnie kto przyjechał, bo udało nam się zebrać podczas wieczornego Party. W Summicie jako reprezentanci Polski udział biorą:
źródła:
własne doświadczenia
2009 MVP Global Summit, Dzień 0
Mar 1st
Doleciałem:) Co prawda tylko na 2 silnikach:) Bo przez Atlantyk w A330-300 z przesiadką we Frankfurcie do którego doleciałem A320.
Lot bez większych przeżyć, no może poza tym, że po raz pierwszy w klasie turystycznej udało mi się dostać przyzwoity posiłek.
Z Polski przyleciało nas kilka osób. Piszę kilka, bo nie bardzo możemy się jeszcze połapać kto gdzie śpi:) Jak się już znajdziemy to napiszę dokładnie:)
Dziś pochodziliśmy chwilę po centrum Seattle, ale szybko padliśmy:)
Rejestracja na 2009 MVP Global Summit już za 6 godzin:) Trzeba jakoś to przetrwać, bo nie mogę poradzić sobie z różnicą stref czasowych.
Właściwie to jest druga w nocy a ja jeszcze siedzę w LOBBY:) i rozmawiam, z innymi MVPies zakwaterowanymi w Sheratonie.
źródła:
własne doświadczenia
Ambasada ambasada…
Jan 24th
Ambasada ambasada… Tak śpiewał T.Love w piosence Karuzela. Co prawda Muniek Staszczyk śpiewał tam o ambasadzie innego państwa niż tego z którym przyszło mi się ostatnio potykać by dostać wizę pozwalającą na wjazd ale zaczynam rozumieć determinację.
Wybieram się na 2009 MVP Global Summit i żeby przebywać na terytorum Stanów Zjednoczonych potrzebuję posiadać ważną wizę. Przystąpiłem do procedury do której zobowiązani są obywatele RP. W tej chwili przebywam w Pradze czeskiej więc jako swój cel wybrałem US Embassy Consular Section w Pradze właśnie. Co ciekawe Czechów oficjalnie od 1 listopada nie obowiązuje program wizowy lecz z pewnych dziwnych przyczyn w dalszym ciagu są zobowiązani do ubiegania się o nią:)
Przygotowałem:
- Paszport
- Fotografię 5×5cm
- Formularz DS-156
- Formularz DS-157 (wymagany od męzczyzn, dotyczy służby wojskowej)
- Dowód wniesienia opłaty za wizę i opłaty za doręczenie jej
Aby zarejestrować się na interview należało wypełnić formularz na stronie internetowej. Całe szczęście o wizę nie ubiegałem sie w konsulacie USA w Polsce, bo musiałbym rejestrować się dzwoniąc pod tak zwany sextelefon (w wiekszości cywilizowanych krajów obowiązującą metodą rejestracji na spotkanie w sprawie wizy jest formularz internetowy, w Polsce jest tak samo jak np. w Rumunii).
06.01.2009 Wizyta #1
Mam wszystkie niezbędne dokumenty. Zostawiłem całą elektronikę wyłączoną na “bramce”. Ustawiam się w kolejce do “wywiadu”. Podczas wywiadu zostały zdjęte odciski 10 palców za pomocą skanera. Krótka rozmowa o celach wyjazdu i o tym czy rzeczywiście nie byłem w krajach jak Irak, Libia, Egipt(!).
15.01.01 Odwiedziny kuriera
Kurier doręcza mi Wizę i prosi o sprawdzenie wizy. Kiedy znajduję błąd i tak prosi o pokwitowanie i informuje, żebym wyjaśnił z władzami US problem związany z błędem.
16.01.2009 Wizyta #2
Po trudnościach związanych z byciem wpuszczonym na teren konsulatu (strażnikom nie mieściło sie w głowie, że można iść do konsulatu po coś innego niż na interview). Zostawiłem całą elektronikę wyłączoną na “bramce”. Zwróciłem moją wizę, która wyglądała tak (nie było na niej pieczątki):
Szybki konkurs*: Dlaczego ta wiza jest błędna?
Zapytałem o przyczyny błedu. Nikt nie potrafił udzielić mi odpowiedzi. Zostałem poproszony żeby zgłosić się po odbiór poprawionej wizy 20.01.2009.
20.01.2009 Wizyta #3 – poprzedzona telefonem podczas którego podałem swoje dane i zapytałem o to czy moja wiza jest gotowa, przez telefon potwierdzono mi, że tak i mogę się udać do konsulatu.
Po trudnościach związanych z byciem wpuszczonym na teren konsulatu (strażnikom nie mieściło sie w głowie, że można iść do konsulatu po coś innego niż na interview). Zostawiłem całą elektronikę wyłączoną na “bramce”. Udałem sie do okienka przy którym dowiedziałem się, że moja wiza nie jest jeszcze gotowa. Nie wytrzymałem i zapytałem czy to jest przestawicielstwo “republiki bananowej” czy poważnego państwa. Urzędnik zapewnił mnie, że USA jest poważnym Państwem.
23.01.2009 Wizyta #4 – poprzedzona telefonem podczas którego podałem swoje dane i zapytałem o to czy moja wiza jest na pewno gotowa, przez telefon potwierdzono mi, że tak i mogę się udać do konsulatu, dla pewności zapytałem o to dwa razy.
Po trudnościach związanych z byciem wpuszczonym na teren konsulatu (strażnikom nie mieściło sie w głowie, że można iść do konsulatu po coś innego niż na interview). Nie zostawiłem elektroniki na “bramce”, bo została z aucie. Poszedłem do okienka gdzie została mi wydana moja wiza:
Podsumowanie:
Skoro urzad Stanów Zjednoczonych uznał, że jestem męzczyzną (* konkurs rozwiązany) to musi mieć rację:) Szkoda tylko, że żeby się tak dowartościować musiałem aż cztery razy odwiedzać konsulat.
źródło: własne doświadczenia
